Esta mañá no Bos Días da TVG coincidín cos mozos de Small Wonders, un estudo de videoxogos con sede en Lugo que veñen de desenvolver un dos mellores xogos para iPhone do que vai de ano, Battle of Puppets, que recomendo a todo aquel que teña un iPhone ou iPod Touch:

Foi moi agradable coñecer en persoa a Juan Araújo (con quen só tivera contacto a través da Rede e o teléfono) e a Joan Albero, cos que falei un bo anaco de videoxogos ao rematar a nosa intervención no programa. Xa me tarda ver os 2 novos xogos que teñen proxectados para o que resta de ano, pois coma sexan tan divertidos e simpáticos coma o Battle of Puppets garantiranme moitos pequenos momentos de lecer.

Estou emocionado cos anuncios do novo xogo de Son Goku para a Nintendo DS, pois o xogo parece que volverá a ser moi fiel á serie As Bolas Máxicas:

O mellor de todo é cómo o promocionan. Por exemplo, teñen un anuncio retro co que case morro de risa (¡pensar que antes os xogos eran así de cutres!):

Pero polo que comento hoxe o tema no blog é polo último anuncio televisivo do xogo, que se o chegan a facer en galego, ata podería facerme chorar:

¡Siiiiiii! A canción é a de ti tamén queres amor, e alegrar o corazón…. Unha mágoa que na TVG non vaian botar este anuncio dobrado ao galego

ACTUALIZACIÓN: En Kotaku publican agora un novo vídeo promocionando o xogo que dáme gañas de aprender a tocar o piano:

Para os que non teñan moita memoria (ou poucos anos), velaquí a canción orixinal en galego:

Esta mañá, dada a proximidade do Nadal, falei con Carlos Amado e Xesús Peleteiro no Bos Días da TVG das consolas de videoxogos:

Está claro que é unha cuestión de gustos. Eu son usuario da Xbox 360, e de usar unha portátil, optaría pola PSP, pois admito que as consolas de Nintendo apenas teñen xogos que encaixen nos meus gustos.
Sobre os xogos tamén falamos un chisco hoxe:

Coido que a semana que vén imos comentar máis sobre xogos, pois non tivemos tempo suficiente para comentar o fenómeno dos xogos musicais, ou facer algunha recomendación de xogos por rangos de idades ou plataformas (que posiblemente é o que quere escoitar moita xente de cara a elixir os agasallos do Nadal).
Precisamente de videoxogos falei tamén o pasado xoves no programa A Tarde da Radio Galega, centrándonos nos xogos musicais e na Wii:

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Quixera destacar que aínda que segundo dos datos que anuncian dende aDeSe os nenos son o grupo demográfico que máis uso fai dos videoxogos (o 80%), a media de idade dos xogadores continúa a ser elevada (ronda os 30 anos) e no volume de negocio os adultos temos moito peso, coma queda claro ao ver os cartos que ingresan xogos coma Modern Warfare 2 e Grand Theft Auto IV. Non podemos esquecer que os nenos non teñen capacidade económica como para mercar con certa frecuencia xogos para Xbox 360 e PS3.
Dende a propia aDeSe recoñecen que o grupo de usuarios que pasa máis de 4 horas á semana xogando é maior nos adultos que nos nenos, o que reflicte un cambio xeracional. A xente que utilizou videoxogos de neno nos os abandonou co tempo, e así é de agardar que a medida de idade de xogadores increméntese durante moitos anos, ata que estea normalizado o uso de videoxogos por todos os rangos de idades, como acontece con outros tipos de lecer electrónico. O tópico de que os videoxogos son para nenos é cousa do pasado, aínda que é unha mágoa que fose Nintendo coa Wii e a DS a que máis contribuíu a tal fin.

En febreiro de 1987, tras unha operación de vesícula biliar, regaláronme un ordenador ZX Spectrum +2, e ese acontecemento marcou o meu futuro levándome finalmente ao sector da Informática, pero nalqueles primeiros anos os ordenadores eran máis inocentes, e a súa principal actividade era a de servir de dispositivos orientados aos xogos. Como curiosidade, ás poucas semanas de ter o Spectrum os xogos pasaron de custar 2.500 pesetas a venderse ¡a 875 pesetas! (se fixeran algo semellante na actualidade o panorama cambiaría bastante).
Como os equipos eran moi básicos, era posible que cun equipo de 2 ou 3 persoas puidese facerse un xogo completo (cando na actualidade hai xogos con centos de persoas involucradas no seu desenvolvemento) o que permitiu que en España florecese unha industria que tivo unha forza incrible entre 1984 e 1991. Pero este fenómeno de producións Made In Spain tiña tres ilustradores case oficiais: José María Ponce (autor de moitas das portadas da revista MicroHobby), Luis Royo (autor das carátulas de xogos coma Game Over ou Hundra) e Alfonso Azpiri (que fixo o propio con títulos coma Army Moves, Lorna, Nonamed ou Viaje al Centro de la Tierra).
Agora temos a fortuna de que Planeta de Agostini vai editar o libro Spectrum, El Arte para videojuegos de Azpiri, que en 128 páxinas recolle todo un repaso polas portadas de videoxogos elaboradas por Alfonso Azpiri. ¿É preciso dicir que xa pedín que me gardaran un en Tanxencias? Só pola súas cubertas xa paga a pena:

Para quen non o colla, a imaxe imita o formato que tiñan a portadas das casetes nas que viñan os xogos, que en moitos casos contaban con fases distintas por cada cara (aínda que había que rematar a cara A para obter o código de acceso para a cara B).
A ver se tras este volume atrévense a lanzar unha recompilación semellante de Luis Royo, pois a recuperación de material de Ponce si que parece demasiado complicada (perdinlle totalmente a pista a tal ilustrador).

Oh, si, hai bastantes anos fixeron unha parodia porno dos xogos de Mario protagonizada por Ron Jeremy (Super Hornio Bros), pero agora podemos ver a auténtica película porno de Mario:

Encántame o momento Zelda. Os de CollegeHumor ¡son a repanocha!

Funkanomics dedica aos videoxogos clásicos o seu tema We Gamin’ (que podedes descargar de balde en formato MP3):

Ver letra ▼

Admito que son un fan irredento de Altered Beast (I command you to rise from your grave and rescue my daughter), e iso pesa á hora de gozar de frikadas deste tipo. As alusións a Street Fighter II, Duck Hunt, Ms. Pac-Man, Super Mario Bros ou Rampage tamén teñen o seu aquel.

Sei que é moito pedir, pois a meirande parte dos videoxogos nin sequere veñen dobrados ao español, pero sería bonito ver o Dragon Ball: Revenge of King Piccolo en galego. De feito, se saíse así, ata eu mercaría unha Wii (pese a que sexa unha merda de consola)… e moita xente faría o mesmo, se ve o seguinte trailer:

O xogo sae no Xapón o día 23, e supoño que intentarán que chegue a occidente antes do Nadal. ¡Que morriña!
De todos os xeitos, continúo a pensar que estaría moi ben que a FORTA chegase a algún acordo con Nintendo (ou outra compañía) para dobrar algún videoxogo nas linguas autonómicas (hai xogos que na actualidade xa deixan seleccionar entre a dobraxe en inglés/xaponés e español). Loxicamente non falo dos textos do menú e dos subtítulos, senón das voces, para poder conservar as voces que coñecemos da televisión. Soñar é de balde…