En La Vanguardia publicaron onte a seguinte nova:

La mitad de las concesiones de TDT comarcales no emitirá

Menos de la mitad de los canales de TDT previstos en el plan inicial de la televisión digital en Catalunya (96), en su gran mayoría comarcales, no estarán en marcha el 3 de abril del 2010, cuando se inicie en toda España la fase final del apagón analógico. “Y probablemente no habrá otros”, auguró ayer el presidente del Consell de l’Audiovisual de Catalunya, Ramon Font.

Ese panorama recesivo es el que describió Font en la III Jornada del Sector Audiovisual de la escuela de negocios Iese, donde reclamó a los concesionarios de licencias de TDT que “hagan su papel y cumplan sus responsabilidades, y si no están en condiciones de hacerlo, que opten por retirarse, como ya han hecho importantes operadores en el área metropolitana de Barcelona”.

La jornada, en la que expertos del sector audiovisual debatieron sobre la reforma de la normativa española, con la supresión de la publicidad en RTVE y la redacción de la futura ley del audiovisual que está en trámite en las Cortes, deparó críticas hacia el proyecto del Gobierno. La directora de Televisió de Catalunya, Mònica Terribas, se lamentó de que el redactado de la ley “se dedica a gestionar el sector desde el punto de vista estricto del negocio y no de los contenidos”. “Estamos condenados –advirtió– a ir mermando nuestra fuerza, pero no desfalleceremos en ofrecer una programación de calidad”.

Juan Ruiz de Gauna, director general de La Sexta, abogó, por su parte por que la supresión de la publicidad en TVE se extienda al resto de las televisiones públicas: autonómicas y locales.

En otro foro, el presidente de Mediapro, Jaume Roures, asistió ayer a Matins Esade, donde pronosticó que la publicidad que pierda TVE no se repartirá entre las otras cadenas. Indicó que la inversión publicitaria ha caído de 3.600 a 2.200 millones de euros durante el último año.

Por unha banda, o da publicidade de TVE paréceme unha auténtica animalada, que o único que vai conseguir é degradar a televisión pública. A medida foi totalmente arbitraria, pois ás canles privadas chegáballes con que TVE reducise os seus minutos de publicidade. Admitamos que aínda hoxe botan máis publicidade que moitas privadas, o que é unha vergoña. A min tenme molestado especialmente ao ver o programa 59 segundos, pois pese a ser a altas horas da noite, estaba cheo de cortes publicitarios de longa duración, o que rachaba totalmente o ritmo do debate e convidaba a abandonar o seu visionado (¡a camiña!).

Pero o que realmente é preocupante é que xa estimen que tras o apagamento analóxico a metade das canles que xa deberían levar moitos meses emitindo aínda non teñan un proxecto para despegar, de xeito que ocuparon un espazo chegando a botar do mercado a televisións en funcionamento para deixalo baleiro.
Coido que a situación de Cataluña pode trasladarse ao resto do Estado, e no caso galego ten toda a pinta de que a cousa vai ser aínda peor:
- As canles de ámbito autonómico non van cumprir nin de lonxe os compromisos establecidos, e aínda que é de agardar que La Voz de Galicia chegue a funcionar dun xeito medianamente digno, non teño ningunha confianza en que Popular TV chegue a desenvolver os contidos galegos prometidos.
- Das canles de ámbito local só están a emitir actualmente (que eu saiba) en toda Galicia as canles Correo TV, DezTV e Canal Rías Baixas, aínda que é de agardar que de cara ao apagamento incorpórense ao dixital as distintas emisoras de Localia, Telemiño, Telelugo e TV7 por seren canles que xa están a funcionar en analóxico.
Pero as emisoras de El Faro de Vigo (en Vigo, Pontevedra ¡e Compostela!), El Ideal Gallego e La Opinión (ambas en Coruña e Ferrol) dubido moito que cheguen a existir nunca, e o mesmo podería aplicarse a outras canles máis cativas das que non escoitei falar nada (e supoño que non chegarán a montarse).

Deixando de lado a miña experiencia profesional no sector, coma consumidor véxome prexudicado por cómo está a levarse o tema, pois eu na Coruña tiña antes para elixir entre TeleCoruña e Localia, e agora, que debería poder elixir entre 3 canles, só teño 1 (Localia) porque La Opinión e El Ideal conseguiron botar fóra a TeleCoruña, pero non ocuparon o baleiro deixado pese a comprometerse a tal.
A situación actual está a deixar aos espectadores sen contidos, e tamén está afectando moi negativamente ao sector audiovisual, que agardaba ter colocados a unha serie de profesionais que actualmente están no paro, pois o escenario de 3 canles de TDT por cidade en Galicia está lonxe de ser unha realidade

En Monkeyzen dan conta dun anuncio orixinal e divertidísimo da australiana tenda Coast Yamaha:

Non sei cantos residentes de Adelaida verían o anuncio pola televisión, pero en YouTube xa superou as 250.000 reproducións, polo que supoño que a tenda está a saír coa súa, e grazas ao humor está a conseguir unha sona que non podería pagar con cartos.

De chiripa rematei cargando a nova sobre a polémica destes días de Xornal de Galicia, publicada desta volta polo ABC, que deixoume de pedra:

¡¿Os de Europa Press están parvos?! ¿Qué é iso de dicir que a web de Xornal de Galicia é xornalgalicia.com en vez de xornal.com? A metedura de zoca é brutal, pois incluso ilustran a nova cunha captura de pantalla na que vese claramente que xornalgalicia.com non é o medio oficial de Xornal de Galicia.
Iso lévame a pensar en ¿por qué non tomaron medidas legais dende Xornal de Galicia contra XornalGalicia.com? Pois dá a impresión de que esta última web está a infrinxir a marca do Xornal á vez que estarían a realizar competencia desleal.

Os datos de circulación da prensa nos EE.UU. nas últimas 2 décadas son realmente arrepiantes:

A cousa contrasta moito se vemos que en España a prensa parece impasible segundo os datos de OJD:

Si, é moi sospeitoso, principalmente porque non paramos de ver como a prensa descende en vendas. Algo constatable nos quioscos que frecuentamos, tanto falando co quiosqueiro coma comprobando cómo a xente xa non merca o xornal coma antes.
Dá a impresión de que os medios impresos están a camuflar a súa perda de lectores en papel mediante a venda en bloque, subscrición colectiva, difusión gratuíta e outras prácticas que non encaixan moito no que a xente da rúa entende por vender periódicos. Podemos ilustrar un pouco a situación mirando o caso da cabeceira líder en Galicia, La Voz, que pechou 2008 cunha difusión media de 102.859 exemplares, mentres que o Faro de Vigo ten que conformarse con 40.276 exemplares e El Progreso con 15.859 exemplares (El Correo Gallego non entra nestas conta porque OJD o considera unha publicación gratuíta que vén de regalo con El Mundo).
Pero o curioso é que os competidores de La Voz, como La Opinión, aseguran que a caída na venda de exemplares nos quioscos de La Voz nos últimos 8 anos foi de nada menos que o 18.901 exemplares (o 25,35%), pois dos 102.859 exemplares que vendidos por La Voz só 64.088 despáchanse nos quioscos, de xeito que na rúa temos unha visión do percal moi diferente da que venden os medios.
Comento o caso de La Voz porque é do que atopei datos case ao momento, pero iso mesmo está a pasar en todas as cabeceiras de prensa galegas (nalgún caso é insignificante a venda nos quioscos), polo que non entendo por qué algúns dos xornais galegos continúa ancorado no pasado. ¿Non ven que hai que moverse para poder sobrevivir?
Convídovos a visitar a páxina web de El Ideal Gallego, e logo a comentar se parécevos un medio do século XXI. ¿Cómo pretenden así competir con La Voz, La Opinión ou mesmo os xornais gratuítos?

Digo todo isto nun momento no que, tras criticar o último paso retrógrado de Xornal de Galicia, teño que ver con pesar a caída de Soitu.es, medio dixital no que tiña bastantes esperanzas e que é xa o segundo medio dixital que desaparece no que vai de ano (ADN.es pasou a depender da súa edición impresa).
Agardemos que no ámbito galego dixitais coma Vieiros, GZnación ou o diario de A Nosa Terra poidan manterse no tempo, pois cumpren unha función moi necesaria.

Se miramos no dicionario a palabra xornal atopamos o seguinte:

1 s m Diñeiro que gaña un traballador por día traballado.
2 s m Conxunto de follas impresas informativas que se publican diariamente.
3 s m Lugar da administración e redacción dun periódico.

E o acontecido nos últimos días dáme a entender que a palabra xornal da cabeceira Xornal de Galicia corresponde á primeira acepción da palabra (que en español diríase jornal), xa que ante a maior decisión retrógrada na prensa dixital española dos últimos anos (só comparable ao erro estratéxico de El País de facer os seus contidos na web de pago), o propio director de Xornal solta o seguinte:

Los lectores de Internet también tendrán estas noticias por la tarde, pero por la mañana pretendemos ofrecer un plus a los lectores que compran cada día el periódico, ya sea en el quiosco o mediante suscripción. Sin ellos no serían posibles esas exclusivas, ya que no habría manera de pagar a los periodistas que escriben reportajes así.

Paréceme moi triste que se dea un paso atrás tan radical á vez que utilizan coma argumento os salarios dos xornalistas. ¿Qué ten que ver unha cousa coa outra? A min iso paréceme dunha demagoxia insultante (¿Están a dicir que unha única nova pode levar á xente a mercar un xornal? ¿E que un incremento de vendas de cen ou dous centos exemplares chegan para pagar o soldo dun xornalista que produce informacións exclusivas?), que Tati Mancebo analiza axeitadamente ao asegurar que:

Equivócanse por completo. Non están a ofrecer un plus aos lectores que mercan o xornal en papel, senón penalizando os que o len na rede. Nin sequera ofrecen a opción de micropagamentos -seguramente porque comporta un gasto inasumíbel para as expectativas de vendas- como fan outros medios que andan a experimentar actualmente co sistema de subscricións “por pezas”.
Como se pode apostar pola versión en papel para aumentar vendas, cando todos os medios van costa abaixo neste camiño, e menos aínda sendo un medio novo e minoritario?

Paréceme realmente insultante que vendan este medida absurda coma unha innovación periodística. ¿Dende cando innovar é involucionar?
Polo que vin, a nova embargada apareceu na web ás sete e media da tarde, o que provocou que os lectores da edición dixital de Xornal accedesen a unha información obsoleta, xa que durante a mañá o resto de medios xa publicaban a reacción ao artigo de Xornal de Galicia na edición impresa, ou sexa, que deixaban claro que na prensa diaria non existen as exclusivas.
Algún xornalista da vella escola aínda non entendeu que o que un medio pode ter hoxe é unha primicia informativa, pero non unha exclusiva, pois levantada a lebre, todos os demais medios poden falar do tema. Así, demorar a publicación de novas na web só prexudica á propia web.

Non acabo de entender a estratexia comercial de Xornal de Galicia, pois a prensa en España está a perder vendas en papel de xeito constante durante os últimos anos, polo que intentar medrar nun sector en contracción é nadar contra corrente. Deberían centrar os seus esforzos en gañar influencia a través da web, e non en vender exemplares en papel, especialmente se as súas vendas actuais son tan insignificantes coma comentan os ruxerruxes.
Incluso se miramos á prensa estatal podemos ver como a Rede comeza a gañar peso, e coma exemplo rotundo temos a El Mundo:

¿Vedes? A edición impresa da cabeceira de Pedrojota Ramírez incorporou o .es á súa imaxe, dando a entender que é un medio dixital con redaccións integradas.
O curioso é que El Mundo é un xornal con 20 anos de historia, que naceu nun momento no que a web non existía, mentres que Xornal de Galicia veu a luz hai menos dun ano, ou sexa, que a súa organización debería estar orientada aos novos tempos, e non ten sentido que unha nova publicación procure medrar de costas á Rede.

ACTUALIZACIÓN (28-10-2009): Aínda que sen confirmación oficial, parece ser que Xornal de Galicia pecha a súa delegación de Vigo, polo que entendo que os pasos que está a dar a publicación son medidas desesperadas. Sospeito que en non moitos meses Xornal volverá a ser o medio dixital que era antes.

Estamos en crise, pero iso non impide que os centros comerciais abran en A Coruña (eles saberán o que fan), e así estes días podemos escoitar na radio anuncios de que o Media Markt, xa presente en Vigo, vai abrir un espazo de seu no Dolce Vita de A Coruña (comentan por aí que hai que estar pendente das ofertas de apertura, que habitualmente son moi boas).
Pero non é a única novidade destes días, pois mañá mesmo vai abrir preto do Carrefour e o Coliseo unha nova área comercial, Espacio Coruña, que acollerá a moitas das marcas presentes no Dolce Vita, á vez que contará cun cine de Yelmo con sala 3D e todo.
Na caixa do correo deixáronme hoxe un vale de desconto de 2 euros para o cine, polo que igual algún día pico, e o que teño claro é que ao quedar preto da casa agora xa podo elixir entre El Puerto e Espacio Coruña (pois por proximidade antes sempre desbotaba a Los Rosales para ver as estreas). Vaia, que cando boten Avatar en 3D xa sei onde vou ir vela

A sociedade de protección dos animais E.N.P.A. lanzou unha campaña contra a experimentación con animais para o desenvolvemento de produtos cosméticos, pero eu teño que admitir que ver o anuncio causou en min o efecto contrario: ¡quero un pulverizador de colonia con forma de cadelo!
Ou o anuncio é pouco atinado ou teño algo mal na cabeza (aposto por esto último).