Martes, 15 de Xuño de 2010

Redes sociais no Foro Aberto da TVG

A pasada noite no programa Foro Aberto da TVG puidermos ver unha pequena reportaxe dedicada ás blogueiras fillas de Blas, Paula e Nerea, que falaron con moita naturalidade ante a cámara (nótase que están afeitas a que fagan reportaxes sobre a súa precocidade bitacoril).
Xa no debate, Tati Mancebo tivo que facer de defensora das redes sociais ante outros interlocutores que teimaban nos supostos perigos da Rede, o que parece unha estratexia de defensa dos medios de comunicación tradicionais ou un simple exercicio de neoludismo:

Un dos apuntamentos máis interesantes foi o que fixo Blanco Valdés ao sacar o tema do futuro da prensa, a radio e a televisión, que agardo que dea pé a un debate posterior, aínda que non podo deixar de destacar que o comentario do polemista de La Voz de Galicia foi pouco atinado, por intentar crear unha fronteira entre soportes que daría credibilidade e veracidade, o que carece de toda lóxica.
Non esquezamos que a información non se publica na Internet, senón en medios en concretos, tendo cada un o seu propio nivel de confianza. Certo público debería entender que Google, Facebook ou Twitter non son fontes de información, e a credibilidade vén de quen publica os contidos, non da canle que nos leva aos mesmos.
Que os medios de comunicación contribúen á democracia coido que é algo innegable, pero a ameaza que supoñen os cambios tecnolóxicos só afecta ao seu modelo produtivo, ou sexa, que se a xente non paga polos xornais e a publicidade vende mal, ¿de onde sairán os soldos dos xornalistas? Se temos menos xornalismo teremos menos información, e iso si sería un problemas para a sociedade en xeral.

16 comentarios realizados

a gravatar

1. Casdeiro escrito o 15 de Xuño de 2010 ás 18:47

“suposto perigos da Rede”. Entendo por iso que ti pensas que a Rede non ten ningún perigo real?

O dos neoludistas xa cho tiña lido no teu Twitter algunha vez, mais acho que é unha denominación despectiva e inapropiada porque non sei estes participantes, pero ningunha persoa que eu coñezo que fai advertencias sobre os perigos da Rede está en contra da tecnoloxía per se, senón de certos usos. Iso é neoludismo? Gustaríame sabelo!

a gravatar

2. Casdeiro escrito o 15 de Xuño de 2010 ás 18:55

E se me permites que responda aquí tamén ao fío deste tema ao que comentaba Goretoxo non Twitter http://twitter.com/goretoxo/status/16213863551 gustaríame saber se estás de acordo. Se é así non ten moito sentido dicir o de “supostos perigos da Rede”, da mesma maneira que non falarías de “supostos perigos da rúa”, non é?

Está ben que combatamos os prexuízos e os excesos de certa xente pero non por iso vaiamos ao outro extremo e pensemos que en Internet todo é marabilloso.

Como tentaba explicarlle ao Goretoxo http://twitter.com/casdeiro/status/16218959020 existe algo que diferencia radicalmente a cuestión dos perigos en/de Internet dos que poidan existir noutros ámbitos de relación social: por primeira vez na historia a inmensa maioría dos pais non ten experimentado por si mesmos eses perigos e polo tanto non sabe como protexer aos seus fillos. Durante toda a historia da nosa especie os pais advertían aos fillos daquilo que lles tiñan advertido a eles os avós, e que moitas veces tamén eles tiñan sufrido en primeira man. Agora non: na Rede os pais están as máis das veces perdidos e os rapaces controlan máis ca eles.

Claro que hai moito alarmismo, pero tamén hai moita ignorancia de como funcionan e como se usan as redes.

Aínda que os perigos se poidan reducir a categorías semellantes aos que un rapaz poida atopar na súa casa, na praia ou no colexio, concordaredes comigo en que certos riscos son específicos de cada medio: o rapaz non vai meter os dedos nun enchufe no monte nin o vai atropelar un camión no corredor da súa casa.

a gravatar

3. Casdeiro escrito o 15 de Xuño de 2010 ás 19:01

E falando sobre o tema do programa a min paréceme moi pouco razonable que unha rapaza de 12 anos conte semellante lote de datos persoais nun blog: http://pauladeboiro.blogspot.com/

En primeiro lugar porque non é necesario. Pode contar o que queira pero sen dar dato ningún que permita localizala fisicamente. É deber dos pais protexela e coido que non o están a facer. Cando sexa maior de idade que conte o que queira de si, pero na miña opinión estase poñendo en perigo ela e a súa familia.

a gravatar

4. Casdeiro escrito o 15 de Xuño de 2010 ás 19:04

Tampouco estou de acordo con esta afirmación túa, Marcus:

Non esquezamos que a información non se publica na Internet, senón en medios en concretos

Eso é como dicir que Internet non existe ou que un artigo non sae publicado na prensa, senón nun xornal concreto. De feito na rede é moito máis certo que nese caso, xa que por medio de moitas mecanismos as informacións replícanse na WWW máis alá dos medios onde orixinalmente son publicados. A Rede está formada por diversos webs e servizos e polo tanto eses webs están incluídos nela e os seus contidos tamén. É lóxica básica.

a gravatar

5. Marcus escrito o 15 de Xuño de 2010 ás 19:35

#1 Casdeiro, sobre os perigos da Rede eu entendo que non existen coma tales, senón que son os mesmos perigos que no mundo real. Non hai ciberacoso, cibertimos ou ciberroubos, senón acoso, timos e roubos, e neses casos deber aplicarse o Código Penal ou o Civil segundo corresponda, pero non unha lexislación específica para a Rede.
O de neoluditas dígoo porque parecéronme que eran uns negacionistas da Internet, que non paraban de ver só a parte negativa, resistíndose á realidade. Ese tipo de discurso fano nun medio xeralista, porque se soltan ese tipo de cousas nun congreso do sector quedarían totalmente en ridículo. Resulta especialmente arrepiante no caso de xornalistas que se supón que teñen que estar ao día do que acontence nos medios.

#2 O que pasa coa ignorancia da Rede é que non se soluciona illándose, senón con formación. Consellos coma mentir nas redes sociais que dan algún expertos aos cativos non teñen sentido hoxe en día (o Tuenti non é un chat). Agora habería que formar aos rapaces non no uso de ferramentas (que están en constante cambio) senón na consciencia do que é a propia imaxe e a privacidade (concepto moito máis amplo que a intimidade).

#3 Non esquezas que Paula conta coa supervisión do seu pai. Non está a tuitear o que fai en cada momento dende o móbil, senón que comparte reflexións e experiencias coa xente que a coñece. Non ten nada de malo publicar unhas fotos duns cadeliños ou dun aniversario, ¿verdade?

#4 Coido que non entendiches o que digo. Estou desacreditando o argumento de Blanco Valdés, quen asegura que o publicado na Rede non é fiable, e non podo estar dacordo con iso, pois a Internet non é un medio de comunicación. Non é o mesmo ler algo en Lavozdegalicia.es que nun blog tecnolóxico coma Xataka, e segundo o tema a tratar pode ser máis fiable un que outro. Logo tamén hai comentarios dos lectores, contidos publicados en redes sociais… pero a credibilidade dos contidos dependerá da fonte, do autor da información e de moitos outros factores, pero xeralizar é tan absurdo como dicir que todo o que publica a prensa é verídico (¿podemos chamar prensa á revista Más Allá?).

a gravatar

6. Casdeiro escrito o 16 de Xuño de 2010 ás 10:00

Non podo concordar con que os riscos que hai na Rede sexan exactamente os mesmos que na vida offline. Claro que moitos deles son traslación, adaptación ou amplificación de riscos que existen fóra da Rede, pero penso que si que hai outros que son específicos da Rede e que non existen ou son absolutamente improbables na vida real. Por poñerche tan só uns exemplos:
- risco de crear un vídeo ou unhas fotos eróticas privadas e que acaben sendo esparexidas a nivel mundial
- risco de un neno pequeno acceder a un visionado de vídeos perturbadores (gore, zoofilia, etc.)
- risco de un rapaz acceder a información sobre como construír explosivos ou unha rapaza sobre como agachar unha anorexia

Existen eses riscos grazas á Internet ou non? Ti que opinas? Claro que a tecnoloxía non os provoca directa nin obrigadamente pero si que os fai posibles.

E insisto nalgo que ti pasas por alto na túa resposta: a fenda dixital entre pais e fillos é un risco por si mesma xa que impide unha educación e protección axeitada dos menores.

a gravatar

7. Casdeiro escrito o 16 de Xuño de 2010 ás 10:02

“Non esquezas que Paula conta coa supervisión do seu pai. Non está a tuitear o que fai en cada momento dende o móbil, senón que comparte reflexións e experiencias coa xente que a coñece. Non ten nada de malo publicar unhas fotos duns cadeliños ou dun aniversario, ¿verdade?”

Non, non o ten, mais por que o fai co seu nome real? Por que ten que dar tanta información privada sobre si mesma e a súa familia? É preciso? De que lle serve a supervisión paterna se o seu pai lle permite expoñer todos eses datos á vista de millóns de descoñecidos?

a gravatar

8. Marcus escrito o 16 de Xuño de 2010 ás 13:16

#6 Os riscos de expor a indimidade ou acceder a contidos nocivos para menores sempre existiron. A Rede só magnifica o asunto.
A fenda dixital/xeneracional sempre existiu, só que coa Internet e os móbiles agrandouse. Pero hai que recoñecer que pouco a pouco vai mermando. Vaia, que os pais que están a ter fillos agora xa son usuarios da tecnoloxía en maior ou menor medida.

#7 Pero, ¿qué problema hai con dar eses datos? A xente comparte ese tipo de información de toda a vida, só que nun círculo máis reducido. Sempre que sexas consciente do que fas non debería pasar nada. Non esquezamos que a millóns de descoñecidos a nosa vida tampouco resultará de interese.

a gravatar

9. Casdeiro escrito o 17 de Xuño de 2010 ás 10:32

Bo, Marcus, se teimas en ver así as cousas estás a negar a realidade tanto como os tecnófobos aos que acusas de ver só a parte negativa. Coido que ti só queres ver a parte positiva, non sei por qué. Entre tecnoptimistas e tecnófobos (ségueme parecendo totalmente fóra de lugar a denominación que ti tanto empregas do neoludismo ou o ludismo a secas, xa que non coido que pretenda ningunha destas persoas a desaparición de Internet) hai que situarse na obxectividade e na realidade dos datos e dos feitos.

Dicir que riscos como o da extensión dunha foto privada dun menor sacada por el mismo en pelotas e extendida a nivel mundial “sempre existiron” paréceme pechar os ollos á realidade. Cantos casos coñeces previos á Internet? Cantos casos coñeces posteriores á Internet? E que rematasen en suicidio ou graves traumas psicolóxicos?

E desde logo non ver problema coa compartición de datos privados de menores abertamente na WWW non só me parece pechar os ollos á realidade senón moi irresponsable. Tanto por parte dos pais que o permiten como por parte de xente coma ti que di que non pasa nada. Deus queira que NUNCA lle pase nada a esa rapaza porque algunha persoa desas que ti pareces pensar que non existe, teña interese nela.

Por unha parte dis que os riscos da Rede son os mesmos cós da vida real, pero por outra pareces mesmo negar que existan riscos da vida real coma o dos pederastas. Ben sei que se esaxera con eles moitas veces, pero é ou non é unha esaxeración tamén negar que existan e que poidan aproveitar este tipo de datos para localizar a menores?

a gravatar

10. Marcus escrito o 17 de Xuño de 2010 ás 11:34

Pois precisamente o que comentas de xente en pelotas si é algo do que hai moitísimos predecentes en universidades e institutos. O de sacar fotografías humillantes de amigos e logo rular por aí fotocopias era unha broma moi común, que agora lévase a Tuenti, pero é o mesmo (e igual de ilegal en ambos casos).
E sobre o risco de que os datos publicados na Rede sirvan para localizar a un menor, na meirande parte dos casos é unha chuminada, pois está claro que os cativos están na casa ou na escola (e se falan dunha festa de cumpreanos nun centro comercial ou algo semellante, dino a posteriori). Nos casos excepcionais é onde ten que entrar a educación, para que os rapaces saiban o que poden ou non contar publicamente (o que non se aplica só á Rede).

Non nego os riscos do mundo real, só digo que o punto de vista que os magnifica na Rede está sesgado e, en moitos casos, é interesado. ¿Fíxaste na cantidade de casos de pornografía infantil que saen na prensa? ¿Por qué sempre destacan que o intercambio é pola Internet? Non estamos ante un ciberdelito, senón un delito normal e corrente, no que a Rede só é unha canle. ¿Acaso cando hai un asasinato destacan que o autor dos feitos chegase por autoestrada ou en autobús? Os medios de comunicación tradicionais levan anos intentando por cancelas á evolución da Rede, porque vai contra os seus intereses (pois aínda non teñen un modelo de negocio sustentable na Internet). Ese é o meu argumento.

a gravatar

11. Nemigo escrito o 17 de Xuño de 2010 ás 14:15

as novas teñen a credibilidade das fontes non dos medios

Se fose ao revés xa veriamos onde está a credibilidade. Sería a wikipedia en versión bananeira

A “rede” non ten máis perigo que calquera outro medio: revistas, tv, etc
O uso que se faga de isa rede sí pode ser perigoso pra determinadas persoas e situacións. Claro que os menores deben ser protexidos. Pero iso sempre independentemente do medio

a gravatar

12. Casdeiro escrito o 18 de Xuño de 2010 ás 10:22

Nemigo, a protección debe estar adaptada ás características de cada medio, non é independente, xa que logo.

E dicir que os medios non inflúen na credibilidade é negar a realidade sociolóxica. Cada medio ten unha credibilidade base que inflúe coa credibilidade do medio. E se o receptor non coñece a credibilidade do medio (fonte descoñecida), aplicará (herdará) a credibilidade base do medio: “escoiteino na rúa”, “escoiteino na TV”, “díxoo a radio”, “vino en Internet”.

E se despois de vos poñer exemplos concretos seguides a negar que existan perigos “a maiores” dos do mundo real, é que xa non insisto máis. Se non queredes ver, non vexades. Só lamento que confundades a xente que confíe no voso criterio como “tecnólogos”.

a gravatar

13. Casdeiro escrito o 18 de Xuño de 2010 ás 10:25

Coñecedes moitos casos de rapazas de 14 anos que sacasen fotos de si mesmas en topless cunha cámara analóxica, as fosen revelar a unha tenda, llas mandasen a un mozo que nunca viron na vida e que acabasen en mans de centos ou milleiros de aficionados á pornografía infantil?

Porque iso sucede agora (máis ou menos, pero sucede, e a policía dos estados unidos ten informes acerca do tema). E antes, simplemente, era impensable.

a gravatar

14. Casdeiro escrito o 18 de Xuño de 2010 ás 10:34

Marcus: poñamos a proba o teu argumento.

Eu concordo en que moitos medios de comunicación tradicionais poden ter razóns para salientar especialmente os riscos e a parte negativa da Rede, sobre todo nos primeiros tempos. Mais iso non quere dicir que non existan. A manipulación máis común é salientar un aspecto da realidade sobre outro. Pero iso non quere dicir que o aspecto supervisibilizado non exista.

Por iso fai a proba e aplica o argumento a outro aspecto da realidade. Por exemplo a economía. Concordarás en que os medios teñen un interese económico que fai que o seu tratamento desa realidade sexa sesgado, e que p.ex. só trasmitan os datos que benefician a eses intereses. Pero ¿iso fai que eses datos sexan falsos, que non existan as cifras ou proxectos ou declaracións que eles salientan?

Polo tanto o argumento do prexuízo ou do amarelismo non me serve: existe unha realidade detrás e esa é que existen perigos na Rede, maiores ou menores, máis ou menos diferentes dos do mundo real, pero existir, existen. E negalo non só é faltar á verdade, senón irresponsable e perigoso.

Ademais aconséllovos que abrades un chisco a mente e consultedes fontes diversas na Rede: ONGs, conferencias de expertos na materia, acordos políticos internacionais para a protección do menor, declaracións dos dereitos dos menores en Internet, etc.

Os perigos da Rede non son invención dos medios, aínda que estes os poidan terxiversar.

a gravatar

15. Marcus escrito o 18 de Xuño de 2010 ás 15:35

Pois o argumento dos prexuízos dos medios tradicionais é moi válido, porque dar información sesgada ten as mesmas consecuencias que mentir, aínda que as intencións inflúen moito.
Por exemplo, cando falan dos maltratos, dan a entender que hai moitísimos asasinatos dentro da chamada violencia de xénero, cando o que pasa na realidade é que na actualidade poñen practicamente todos os casos por televisión cando hai un par de décadas non falaban de ningún agás que fose moi morboso.
Se imos con accidentes nas estradas pasa o mesmo (os informativos dalgunha cadea poñen 3 ou 4 novas sobre o asunto durante as fins de semana, cando só deberían comentar casos rechamantes).
Sosteño que coas maldades da Internet pasa o mesmo: coméntanse os casos sempre pola parte negativa (por exemplo, falan das redadas anti-piratería pero nunca mencionan os arquivos de todas as causas ata o momento por non ser delito as descargas da Rede) e recréanse en detalles morbosos, destacando sempre cousas coma que un pederasta pode ser de calquera substracto social sempre que teña un ordenador a man. Demonizan a Internet dun xeito esaxerado e a min iso paréceme unha mala práctica para un país que está á cola de Europa en penetración da Rede.
¿De verdade queremos asustar a futuros usuarios? ¿Non sería máis práctico dedicar os espazos informativos a formar sobre os bos usos que podemos facer da tecnoloxía?

Toda esta polémica lémbrame ao que acontece cos virus informáticos, algo que para algúns medios sempre é noticia, cando todas as informacións rematan do mesmo xeito: se tes un equipo actualizado e software de seguridade informática (dos que hai moitas aplicacións de balde) non tes problema ningún. ¿Por qué falar entón dunha ameaza que vai papar o disco duro do teu equipo se só afectará aos insconscientes que crucen a rúa sen mirar aos lados? Ter que predicar o sentido común non é a labor dos medios de comunicación, senón da escola e a familia. Agardemos que co tempo pase todo iso ao esquecemento.

a gravatar

16. Nemigo escrito o 18 de Xuño de 2010 ás 17:10

o que se di nunha rúa é un chascarrillo tanto ten que o publique un xornal, o digan na tv ou nunha grande publicación. Chascarrillo sempre será e na internet tamén

A fonte é o importante na información. De onde sae, non onde se publica
Os medios tradicionais “e disque serios” publican chismes, ruxes ruxes… dende sempre. As súas fontes son expresións como: os expertos, analistas… sen citar nin un. Se coñeces algún xornalista oiraslle dicir cousas como: “todo el mundo sabe…”
E quedan tan anchos!

As mozas dende sempre se fixeron fotos, pra elas ou os seus “amigos” Ou as fan elas ou llas fan outros, dende sempre houbo curiosidade. Que hai moito voyeur, din

Na internet non estás máis seguro nin inseguro que noutro sitios. Posiblemente esteas máis seguro que na rúa. E moito máis defendido dos chismes que nas tascas ou mentideiros

Isa criminalización de internet é interesada é de xente que quere defender o seu cortixo. O pequeno recuncho de poder. Criminalizar na internet permite xustificar actitudes pro nazis. Ti podes mandar unha carta de xeito anónimo, chamar dende unha cabina telefónica, publicar un papel nun taboleiro, etc. Isto mesmo non se pode facer na internet. Pra que vexas o control que hai

Facer un comentario

Etiquetas (tags) permitidas: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Observación: Os comentarios poderían non aparecer automaticamente, pois nalgunhas ocasións precisan de moderación por parte do administrador deste blogue.

Ligazóns

Ligazóns

Podcasts

Alianzo Rank de GalegoAlianzo Rank de Galicia

Últimos comentarios