De chiripa rematei cargando a nova sobre a polémica destes días de Xornal de Galicia, publicada desta volta polo ABC, que deixoume de pedra:

¡¿Os de Europa Press están parvos?! ¿Qué é iso de dicir que a web de Xornal de Galicia é xornalgalicia.com en vez de xornal.com? A metedura de zoca é brutal, pois incluso ilustran a nova cunha captura de pantalla na que vese claramente que xornalgalicia.com non é o medio oficial de Xornal de Galicia.
Iso lévame a pensar en ¿por qué non tomaron medidas legais dende Xornal de Galicia contra XornalGalicia.com? Pois dá a impresión de que esta última web está a infrinxir a marca do Xornal á vez que estarían a realizar competencia desleal.

Hoxe no Bos Días da TVG falei con Carlos Amado e Xesús Peleteiro sobre o que é o Software Libre e o Linux:

Tamén recomendei o antivirus gratuíto Avast!

En vista do éxito que acadou no Facebook, replico no blog un corte do Bos Días da TVG, no que podemos ver a Manuela Busto, filla de Severino Busto, home que faleceu mentres visitaba Santo André de Teixido, tras o que o cura do lugar decidiu continuar coa misa que tiña que ofrecer, no que parece unha situación un tanto rechamante, non só pola falta de sensibilidade do cura, senón tamén porque á familia do difunto parecéselle ben:

Podedes ver máis detalles do suceso en La Voz de Galicia, aínda que para min é máis impactanto o testemuxo directo da filla. Sobre a distancia entre Fontecada e Santo André, segundo Google Maps é duns 169 quilómetros. Vaia, que era lonxe, ¿eh? É moi lonxe, é moi lonxe, eu pensei que non era tan lonxe, ¿eh?.
De todos os xeitos, estamos ante un caso rechamante, pois Severino Busto coido que é a primeira persoa confirmada que foi a Santo André de Teixido unha vez de morto e outra vez de vivo.

ACTUALIZACIÓN (30-10-2009): No blog de Manuel Gago a cousa está a dar moito que falar. Tamén comentan a parodia que fixeron en SLQH:

ACTUALIZACIÓN (1-11-2009): En Menéame tamén montaron bulla.

Hoxe levei unha grata sorpresa ao poder visitar o novo Media Markt que abrirán mañá ás 9:00 horas no centro comercial Dolce Vita de A Coruña, xa que tanto as dimensións do establecemento (3.000 m²) coma o enorme surtido de produtos deixáronme impresionado.
Os prezos non están nada mal, coma podedes ver no catálogo que estará vixente ata finais de mes:

A tenda non só ten os típicos produtos de electrónica de consumo que podemos atopar en PC City e outros establecementos semellantes, senón que incluso venden películas en DVD e Blu-ray.

Aínda que admito que puxen os ollos coma pratos ao contemplar que tamén había unha sección de merchandising con bonecos de películas e videoxogos:

Coido que no deseño do establecemento debeu de colarse algún friki, que meteu produtos que nun establecemento de electrónica tradicional non meterían nin de coña.
Aínda así, a meirande parte da xente flipará ao ver que o local tamén é moi alto, resultando sobrecolledora a sección de televisores:

Alí tiñan o Philips Cinema 21:9, un televisor de 56 polgadas que custa 3.999 euros e está destinado a baixar de prezo por falta de vendas, xa que mercar unha pantalla en formato cinematográfico só serviría para ver películas en Blu-ray, pero quedaría desbotado para ver a televisión (incluso as series) xa que é demasiado panorámico. Vaia, que está na tenda para fardar.

Aínda que non guste moito do Dolce Vita (principalmente polo tráfico que hai para chegar alí), que teña que mercar algo de electrónica de consumo de cara ao Nadal faría ben en botar unha ollada ao Media Markt. Así, xunto con El Corte Inglés, Carrefour, PC City, o Miró de Espacio Coruña, a FNAC e outros establecementos cativos temos unha impresionante oferta na cidade que debería servir para que os consumidores poidamos atopar bos prezos.

ACTUALIZACIÓN (30-10-2009): Mónica Pérez captou o mogollón da inauguración do Media Markt coruñés, no que segundo parece estaban a vender televisores coma churros:

Comentáronme que hai un bulo (que incluso rula por Twitter) no que daban a entender que o televisor que saía no catálogo de Media Markt estaba á venda hoxe por 1 euro, e seica houbo xente que chegou co televisor á caixa toda convencida da oferta… e deixaron o trebello alí

Este venres ás 20:30 horas e durante 2 horas terá lugar unha nova entrega do Zapping On Tour no Centro Cívico Municipal do Castrillón en A Coruña, o que promete ser moi divertido. ¡Non o perdades!

Os datos de circulación da prensa nos EE.UU. nas últimas 2 décadas son realmente arrepiantes:

A cousa contrasta moito se vemos que en España a prensa parece impasible segundo os datos de OJD:

Si, é moi sospeitoso, principalmente porque non paramos de ver como a prensa descende en vendas. Algo constatable nos quioscos que frecuentamos, tanto falando co quiosqueiro coma comprobando cómo a xente xa non merca o xornal coma antes.
Dá a impresión de que os medios impresos están a camuflar a súa perda de lectores en papel mediante a venda en bloque, subscrición colectiva, difusión gratuíta e outras prácticas que non encaixan moito no que a xente da rúa entende por vender periódicos. Podemos ilustrar un pouco a situación mirando o caso da cabeceira líder en Galicia, La Voz, que pechou 2008 cunha difusión media de 102.859 exemplares, mentres que o Faro de Vigo ten que conformarse con 40.276 exemplares e El Progreso con 15.859 exemplares (El Correo Gallego non entra nestas conta porque OJD o considera unha publicación gratuíta que vén de regalo con El Mundo).
Pero o curioso é que os competidores de La Voz, como La Opinión, aseguran que a caída na venda de exemplares nos quioscos de La Voz nos últimos 8 anos foi de nada menos que o 18.901 exemplares (o 25,35%), pois dos 102.859 exemplares que vendidos por La Voz só 64.088 despáchanse nos quioscos, de xeito que na rúa temos unha visión do percal moi diferente da que venden os medios.
Comento o caso de La Voz porque é do que atopei datos case ao momento, pero iso mesmo está a pasar en todas as cabeceiras de prensa galegas (nalgún caso é insignificante a venda nos quioscos), polo que non entendo por qué algúns dos xornais galegos continúa ancorado no pasado. ¿Non ven que hai que moverse para poder sobrevivir?
Convídovos a visitar a páxina web de El Ideal Gallego, e logo a comentar se parécevos un medio do século XXI. ¿Cómo pretenden así competir con La Voz, La Opinión ou mesmo os xornais gratuítos?

Digo todo isto nun momento no que, tras criticar o último paso retrógrado de Xornal de Galicia, teño que ver con pesar a caída de Soitu.es, medio dixital no que tiña bastantes esperanzas e que é xa o segundo medio dixital que desaparece no que vai de ano (ADN.es pasou a depender da súa edición impresa).
Agardemos que no ámbito galego dixitais coma Vieiros, GZnación ou o diario de A Nosa Terra poidan manterse no tempo, pois cumpren unha función moi necesaria.

Se miramos no dicionario a palabra xornal atopamos o seguinte:

1 s m Diñeiro que gaña un traballador por día traballado.
2 s m Conxunto de follas impresas informativas que se publican diariamente.
3 s m Lugar da administración e redacción dun periódico.

E o acontecido nos últimos días dáme a entender que a palabra xornal da cabeceira Xornal de Galicia corresponde á primeira acepción da palabra (que en español diríase jornal), xa que ante a maior decisión retrógrada na prensa dixital española dos últimos anos (só comparable ao erro estratéxico de El País de facer os seus contidos na web de pago), o propio director de Xornal solta o seguinte:

Los lectores de Internet también tendrán estas noticias por la tarde, pero por la mañana pretendemos ofrecer un plus a los lectores que compran cada día el periódico, ya sea en el quiosco o mediante suscripción. Sin ellos no serían posibles esas exclusivas, ya que no habría manera de pagar a los periodistas que escriben reportajes así.

Paréceme moi triste que se dea un paso atrás tan radical á vez que utilizan coma argumento os salarios dos xornalistas. ¿Qué ten que ver unha cousa coa outra? A min iso paréceme dunha demagoxia insultante (¿Están a dicir que unha única nova pode levar á xente a mercar un xornal? ¿E que un incremento de vendas de cen ou dous centos exemplares chegan para pagar o soldo dun xornalista que produce informacións exclusivas?), que Tati Mancebo analiza axeitadamente ao asegurar que:

Equivócanse por completo. Non están a ofrecer un plus aos lectores que mercan o xornal en papel, senón penalizando os que o len na rede. Nin sequera ofrecen a opción de micropagamentos -seguramente porque comporta un gasto inasumíbel para as expectativas de vendas- como fan outros medios que andan a experimentar actualmente co sistema de subscricións “por pezas”.
Como se pode apostar pola versión en papel para aumentar vendas, cando todos os medios van costa abaixo neste camiño, e menos aínda sendo un medio novo e minoritario?

Paréceme realmente insultante que vendan este medida absurda coma unha innovación periodística. ¿Dende cando innovar é involucionar?
Polo que vin, a nova embargada apareceu na web ás sete e media da tarde, o que provocou que os lectores da edición dixital de Xornal accedesen a unha información obsoleta, xa que durante a mañá o resto de medios xa publicaban a reacción ao artigo de Xornal de Galicia na edición impresa, ou sexa, que deixaban claro que na prensa diaria non existen as exclusivas.
Algún xornalista da vella escola aínda non entendeu que o que un medio pode ter hoxe é unha primicia informativa, pero non unha exclusiva, pois levantada a lebre, todos os demais medios poden falar do tema. Así, demorar a publicación de novas na web só prexudica á propia web.

Non acabo de entender a estratexia comercial de Xornal de Galicia, pois a prensa en España está a perder vendas en papel de xeito constante durante os últimos anos, polo que intentar medrar nun sector en contracción é nadar contra corrente. Deberían centrar os seus esforzos en gañar influencia a través da web, e non en vender exemplares en papel, especialmente se as súas vendas actuais son tan insignificantes coma comentan os ruxerruxes.
Incluso se miramos á prensa estatal podemos ver como a Rede comeza a gañar peso, e coma exemplo rotundo temos a El Mundo:

¿Vedes? A edición impresa da cabeceira de Pedrojota Ramírez incorporou o .es á súa imaxe, dando a entender que é un medio dixital con redaccións integradas.
O curioso é que El Mundo é un xornal con 20 anos de historia, que naceu nun momento no que a web non existía, mentres que Xornal de Galicia veu a luz hai menos dun ano, ou sexa, que a súa organización debería estar orientada aos novos tempos, e non ten sentido que unha nova publicación procure medrar de costas á Rede.

ACTUALIZACIÓN (28-10-2009): Aínda que sen confirmación oficial, parece ser que Xornal de Galicia pecha a súa delegación de Vigo, polo que entendo que os pasos que está a dar a publicación son medidas desesperadas. Sospeito que en non moitos meses Xornal volverá a ser o medio dixital que era antes.