Bruce Manley flipou a milleiros de persoas en YouTube coas súas canastras artísticas case imposibles:
E resulta que incluso Shaquille O’Neil gustou do fenómeno e retou ao mozo a través de Twitter para competir coas regras do H-O-R-S-E (por unha bolsa de 1.000 dólares). Vale que no vídeo só saen os tiros bos de Manley, pero estou certo de que o clip co enfrontamento das dúas estrelas do baloncesto (unha da NBA e outra de YouTube) vai ser todo un éxito na Rede, e incluso vai invadir as pantallas dos informativos televisivos cando teña lugar o orixinal encontro de forzas durante o mes de xullo. ¿Quen gañará? Eu non o teño nada claro.
Baixo o dominio de Internet canciondelverano2009.com preséntase a canción Tócame el Windous, que podemos descargar de balde en formato MP3, ameazando con estrear vídeo musical en breve. Mentres podemos conformarnos coa súa interpretación en directo:
Dubido moito que o Brody chegue a ter moita relevancia pois o verán xa está aquí e leva acumuladas poucas reproducións en YouTube, pero se nalgún programa de televisión (¿SLQH?) fan algunha coña coa letra da canción, a cousa pode cambiar.
De todos os xeitos, para min o mellor da canción é cando podemos escoitar o son predeterminado en Windows para a conexión de dispositivos USB, porque o que é a coreografía do vídeo… ¡mellor esquecela!
Grazas a Pedro Jorge descubro un vídeo musical do que quedei encantado, non só lo pegañenta que é a súa canción, senón pola animación do coello protagonista, que cunhas liñas moi sinxelas consegue unha profundidade e calidade incribles:
Everyone else has had more sex than me.
Everyone else has had more sex than me.
Everyone else has had more sex than me.
Does anyone else get that feeling?
Teenagers naked,
Couple in threes
Grandparents swing from the ceiling.
Everyone else has had more sex than me.
Everyone else has had more sex than me.
Corporate chambers and office amore.
Shenanigans outdoor and in.
Resist and then later your find out there’s more
Regret in not doing the sin.
Our lives have to die
Of that there’s no help
My favourite way to end them
Is the orb-weaver spider’s whose pedipalp
Enters the female pudendum.
Then dies on the spot
His corpse there still stuck,
Left for his rivals to curse at.
He would rather die than not get to f^ck
Personally I reckon it’s worth it.
Everyone else has had more sex than me.
Does anyone else get that feeling?
Everyone else has had more sex than me.
Does everybody else get that feeling?
Os blogs de cotilleo están fervendo, pois esta noite TMZ deu en primicia a nova da morte de Michael Jackson, un artista ao que admirei moito, especialmente polos seus albums Thriller e Bad, que son pouco menos que perfectos. O primeiro tíñao en casete e o segundo en vinilo, e aínda que nos últimos anos Jackson convertérase nun freak, botareino en falta neste mundo.
Para lembralo coido que vou pasar do tópico de Thriller (un dos mellores vídeos da historia), e porei neste espazo o videoclip de Black or White (podedes ver moitos dos seus vídeos na súa canle en YouTube), non polos cameos que ten ao principio, senón polo que supoño para a industria dos efectos especiais, promovendo as técnicas de morphing ata convertelas nunha mera transición cando hai uns anos era todo un logro tecnolóxico:
Deixando a un lado a tristura que produce o pasamento dun referente cultural (autor de múltiples cancións que espertan lembranzan en moita xente) a nova está a converterse nun exemplo máis de que a Rede pode adiantarse aos medios de comunicación tradicionais dun xeito esaxerado, e nas últimas horas varias webs que informaban do tema estaban caídas ante o alude de visitas que quegaban de todo o mundo. Oxalá a vindeira nova que produza tal reacción sexa positiva.
Look inside
Look inside your tiny mind
Now look a bit harder
Cause we’re so uninspired, so sick and tired of all the hatred you harbor
So you say
It’s not okay to be gay
Well I think you’re just evil
You’re just some racist who can’t tie my laces
Your point of view is midieval
Fuck you
Fuck you very, very much
Cause we hate what you do
And we hate your whole crew
So please don’t stay in touch
Fuck you
Fuck you very, very much
Cause your words don’t translate
And it’s getting quite late
So please don’t stay in touch
Do you get
Do you get a little kick of being slow minded?
You want to be like your father
It’s approval your after
Well that’s not how you find it
Do you
Do you really enjoy living a life that’s so hateful?
Cause there’s a hole where your soul should be
Your losing control of it and it’s really distasteful
Fuck you
Fuck you very, very much
Cause we hate what you do
And we hate your whole crew
So please don’t stay in touch
Fuck you
Fuck you very, very much
Cause your words don’t translate and it’s getting quite late
So please don’t stay in touch
Look inside
Look inside your tiny mind
Now look a bit harder
Cause we’re so uninspired, so sick and tired of all the hatred you harbor
Fuck you
Fuck you very, very much
Cause we hate what you do
And we hate your whole crew
So please don’t stay in touch
Fuck you
Fuck you very, very much
Cause your words don’t translate and it’s getting quite late
So please don’t stay in touch
Coido que o fuck you very much vai quedar almacenado na miña memoria xunto á expresión gordo como una tapia.
Nun principio recibir un galardón é algo positivo, pero coido que hai ocasións nas que é mellor calar. Un exemplo podería ser o da nova que vin hoxe na Voz:
El blog de los arquitectos gallegos, premio nacional
El Consejo Superior de los Colegios de Arquitectos de España ha dedicado una mención especial en el concurso de innovación a los servicios colegiales al Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia. El motivo de la distinción es el blog sobre la implantación del Código Técnico de Edificación.
La bitácora (http://blogcte.coag.es) ha recibido 400.000 visitas mensuales.
Coido que difuncir este tipo de informacións pode ser negativo para o COAG por varios motivos:
- Unha mención especial, ¿é un premio nacional?
- Se o blog mencionado recibise 400.000 visitas mensuais sería un dos principais medios de comunicación de Galicia, superando sobradamente a Galiciaé (El Progreso, Diario de Pontevedra, De Luns a Venres e Galicia Gastronómica ¡xuntos!) que non chega ás 285.000 visitas/mes. De feito, se miramos en Technorati o devandito blog, resulta que é irrelevante. Incluso na propia web de COAG mencionan que nos 10 primeiros meses de 2008 sumou 147.932 visitas, ou sexa, unhas 15.000 visitas/mes, o que é un moi bo número de visitas para un espazo tan especializado.
- Pero o peor de todo é que se intento visitar o blog dende o meu ordenador, non podo, porque resulta que está infectado por un verme informático:
Dáme carraxe que aconteza algo así porque o blog mencionado é unha iniciativa magnífica, pero intentar venderlle fume á prensa (a nova tamén aparece no ABC, con máis discreción que na Voz) e deixar que se lles cole unha ameaza informática coa que poderían estar a prexudicar aos seus visitantes (que ao saír na prensa poden ser moitos máis dos habituais) eclipsa o bo facer dos responsables do blog.