A tarde-noite do sábado en Melide foi un día de moitas actividades, pois había a inauguración da exposición dos 100 anos de electricidade na vila e 2 mitins políticos, que desgrazadamente coincidiron no tempo, o que facía imposible ver ambos completos. Coma o do BNG comezaba ás 21:00 horas e o do PP ás 21:30, eu decidín ir primeiro a un e logo correr cara o outro, para poder ver algo de cada encontro.

De primeiro cheguei ao Pazo de Congresos (sitio do que continúo sen entender o nome) onde había varios centos de persoas (estimo que entre 700 e 800), cunha boa organización e un despregamento de medios sen precedentes en Melide (cando menos, eu nunca vira tal na vila) pero cun detalle do que non gustei nada: falta de puntualidade.
O mitin comezou media hora despois do anunciado, pese a que o público foi bastante puntual, e daba mala imaxe porque facía que a hora de inicio do mitin do BNG coincidise co do PP. Pero quitando ese detalle, o evento estaba montado de luxo.

Soqui Cea foi a encargada de abrir o mitin, dun xeito bastante formal e amable, sen facer promesas nin soltar un longo discurso.

A parte difícil toucolle a Anabel Ramos, que soltou unha parrafada inmensa, chea de referencia políticas que non sei se pillarían a meirande parte dos asistentes, o que non me pareceu moi axeitado para a ocasión, pois penso que iso igual era a tarefa dos políticos de fóra.
Do que menos gustei foi do feito de que Anabel lese o discurso en vez de falar seguindo unhas pautas. A lectura era boa (notábase que sabía o texto de memoria) pero non creo que a xente gustase dalgo que se vía tan artificial.

Ana Pontón pola súa banda xa foi directa ao discurso de campaña, aínda que repetindo o mesmo discurso que as anteriores participantes. Non acabo de entender por qué continuaban a falar mal da anterior xestión do Partido Popular, cando non estivo no Goberno galego (nin no estatal) nos últimos 4 anos. ¿Non habería que ir cambiando de discurso?

Por desgraza, chegado ese momento, decidín marcar para o mitin do PP, polo que non puiden escoitar a un afónico Anxo Quintana dicindo que “Señorito é ó que lle dá noxo o galego”.

Cando cheguei ao Carlos 96 puiden ver como a sala que estaba reservada para o mitin estaba chega ata os topes, e na entrada nos recibiron cunha presa de caramelos do PP (fíxome graza a cousa). Se nos poñemos a calcular o número de asistentes, coido que a cousa estaría preto dos 300, en boa medida pola limitación do aforo, xa que case todo o mundo estaba sentado e o local non medía precisamente 400 m². Iso si, notábase unha grande diferenza no mitin con respecto do que se celebraba no Pazo de Congresos: moita máis calor. E con calor non me refiro só á temperatura dun ambiente pechado con moita xente presente, senón que tamén describiría o acendida que estaba algunha xente, que vivía con fervor todo o que alí se dicía.
Quedei sorprendido polo feito de que se estaba a aproveitar o encontro de simpatizantes para dar unha chalar informativa por parte de Dolores Gómez Neira, quen meteu moitísima caña ao Concello, dándome a impresión de que viñan de cambiar as tornas: agora, en vez de ser o BNG o que fala mal do Concello, é o PP o que ten unha actitude mamporreira.
O gasto municipal, os despidos improcedentes, a débeda bancaria, o trato á Orquestra Sinfónica e ao Conservatorio, a eliminación do Certame Miss 3ª Idade… ese tipo de cousas foron as que serviron como argumento para unha intervención moi amena, na que o público se metía moito:


Ángeles Vázquez continuou tamén co tema, pero afastándose lixeiramente da política local para apoiar a Núñez Feijóo con moita prudencia, xa que incidiu moito en que os vindeiros anos van ser duros, e que pensa que Feijóo é mellor que os dirixentes actuais para capear o temporal.
Despois tocáballe o turno a Carlos Negreira e a Esteban González Pons (¡Pobriño! Tivo que durante case un par de horas a xente falando en galego sen entender papa) pero eu marchei para a casa, que prefería ir tomar unhas filloas que escoitar un discurso político que tamén está presente nos medios de comunicación de masas.

Tras chegar á casa, comentei o que vira en ambos encontros aos meus pais, e resultou que o que comentaran os do PP xa aparecía nun boletín que repartiran estes días, así que mañá ampliarei un pouco este tema cunha copia dixitalizada do devandito boletín (e tamén o do BNG).

Esquecín falar do tema durante a semana, pero dado que esta noite hai mítines en Melide do PP e o BNG, considero oportuno lembrar que o Día de San Valentín tamén fixo o propio o PSdeG.

Manolo Padro encargouse de facer a presentación o encontro que tivo lugar no CEIP nº 1, lugar que había moito tempo que non visitaba, e que lembraba de pasados mítines (pois as clases de ximnasia da EXB xa as teño bastante esquecidas). Foi breve, en consideración aos asistentes, posto que estabamos nunha noite sinalada, e así deixábase á xente libre para cear despois do mitin.

José A. Prado foi quen deu o punto de vista máis local do discurso político, cunha exposición moi ben feita e unha verba fluida que me sorprendeu positivamente. Resulta agradable ver como alguén que chegou á política hai pouco tempo se defende tan ben.
Tamén lanzou unha proclama en favor das Xuventudes Socialistas cando comentou o cartel que empregan nesta campaña para apoiar ao PSdeG:


Méndez Romeu deu un discurso propioda campaña electoral, pois non hai que esquecer que estamos a falar con conselleiro de Presidencia, polo que o que el di é coma se o dixese o propio Touriño.
E como estrela da noite tivemos á ministra de Medio Ambiente e Medio Rural e Mariño, a galega Elena Espinosa, que se esforzou en falar galego durante toda a súa intervención, o que é de agradecer, pois supoño que os discursos sairanlle naturalmente en español, e ao cambiar ao galego seguro que ten que pensar máis o que di.
Entre as cousas que comentaron no mitin destacaría o feito de que estimaron en medio millón de euros o investimento da Consellería de Presidencia en Melide pese a que Méndez Romeu non pasou pola vila para quitar a foto, mentres que Espinosa cifrou en 1,5 millóns de euros a cantidade económica do Plan-E que vai corresponder á nosa vila para dar un pulo ao emprego nestes tempos de crise.

Esta noite procurarei pasar polo resto de mítines (a ver se dou feito) para poder contrastar cal foi o impacto melidense desta campaña electoral, que por fortuna reservou os seus encontros públicos para as fins de semana, o que me permite asistir aos eventos (nas municipais non tiven esa sorte).

Admito que ando un pouco mal da cabeza, porque onte, ao cruzarme nun semáforo urbano cun autobús de Arriva que ía rumbo a Ferrol non se me ocorreu outra cousa que sacar o iPhone e probar a ver se era certo que a conexión Wi-Fi da que tanto presumían non estaba operativa.
Vale que o autobús tamén era moi tentador (estaba rotulado poñendo que había acceso á Internet no seu interior) e aínda que non cheguei a entrar no vehículo, e o tempo que estivo parado fronte ao semáforo non chegou para comprobar a velocidade da conexión, gustoume ver que o servizo de conectividade sen fíos se estaba a manter.
Iso si, paréceme un tanto ridículo que se ofreza nun tramo tan curto e nun traxecto no que hai varios túneles. Vaia, que a conexión á Rede debe perderse en moitas ocasións. Aparte, os autobuses tampouco teñen moito espazo para usar un portátil (aínda que con móbiles intelixentes seguro que se agradece o servizo). O curioso do caso é que a conexión que ofrecen a través de Wi-Fi é realmente un acceso de banda larga móbil, polo que sería algo ridículo ter un móbil conectado a unha Wi-Fi conectada a un modem 3G, ¿non?

O mellor do asunto é que ao longo do ano van chegar ao mercado varios dispositivos que permiten compartir unha conexión 3G por Wi-Fi, polo que esta tecnoloxía que parece reservada a empresas, chegará aos fogares (supoño que terá bastante boa acollida no rural). Como exemplos temos o router Novatel MiFi 2352 que venderá Telefónica, aínda que a min paréceme máis atractivo o Huawei i-Mo, que é unha evolución da xaboneira con Wi-Fi. Sen dúbida, vai ser un ano interesante para a Internet móbil.

Series como Buffy Cazavampiros teñen episodio musical en plan coña pero, ¿é posible facer o mesmo coas películas porno? A xente de PG Porn (os do porno sen sexo) fai unha divertida proba:

O curioso é que isto mesmo debería pasar absolutamente en todos os musicais. Vaia, que o de cantar en vez de falar non sei a quen se lle ocurriría que era unha boa idea… ¿ou acaso iso só funciona en películas de Disney?

Ver o capítulo anterior de PG-Porn, con Sasha Grey ▼

A idea de enfrontar as sagas de Aliens e Predator foi unha grande idea nos comics e nos videoxogos, aínda que no cine non resultou tan ben a cousa, o que non impide que a súa emisión en televisión se promocione de xeito brillante (por parte da axencia neocelandesa DDB):



A verdade é que temo que en todos os enfrontamentos ilustrados gañaría o Predator (prédator, que non predeitor, coma din moitos), o que non impide botar unhas risas ao imaxinar a ambos personaxes en plan colegas.