Onte quedei positivamente impresionado polas melloras que incorpora o navegador web Safari na súa nova versión de proba, especialmente na súa versión para Windows, que finalmente adapta a súa estética para que sexa como a do resto de aplicacións nativas.
A quen lle guste usar Google Chrome, o Safari 4 podería ser unha interesante alternativa (empregan o mesmo motor), aínda que algún medio fale deste programa confundindo churras con merinas:

Apple lanza en prueba la nueva versión del navegador Safari
Disponible para Mac, Windows, iPhone y iPod Touch, los test destacan la velocidad de navegación de Safari 4.

Apple ha lanzado la versión beta de Safari 4, su navegador web que ya está disponible para Mac y PC, además de para los dispositivos móviles de la marca, iPhone y iPod Touch. Entre sus nuevas capacidades que hacen que navegar sea más intuitivo se incluyen Top Sites, para disponer de una vista previa de las páginas visitadas con frecuencia; Full History Search, para buscar en los títulos, direcciones web y a través de todo el texto de páginas vistas recientemente; Cover Flow, para recorrer fácilmente el histórico de navegación web o los favoritos; y Tabs on Top, para que la navegación con pestañas sea aún más fácil e intuitiva.

«Apple creó Safari para volver a traer innovación, velocidad y estándares abiertos a los navegadores web, y hoy da otro nuevo gran paso adelante», anunció ayer Philip Schiller, vicepresidente senior de Marketing de Producto mundial de Apple. «Safari 4 es el navegador más rápido y eficiente para Mac y Windows, con una muy buena integración de los estándares web HTML 5 y CSS 3 que abre el paso a la próxima generación de aplicaciones web interactivas».

Safari 4 acaba de salir en versión de prueba pública y su descarga es gratuita, en la página web de Apple dedicada al navegador.

¿iPhone e iPod Touch? Eses dispositivos utilizan o Safari como navegador de serie, pero nin a versión 3 nin a 4, senón a versión móbil. Vaia, que a redacción dixital de La Voz meteu a zoca, e non sei por qué, pois o comunicado de Apple sobre a beta do Safari 4 é o seguinte:

Presentamos Safari 4, el navegador más rápido e innovador del mundo
Presentamos la beta pública de Safari 4, el navegador web más rápido e innovador del mundo tanto para Mac como para PC con Windows. «Apple creó Safari para devolver la innovación, la velocidad y los estándares abiertos a los navegadores web, y hoy daremos otro paso de gigante», afirmó Philip Schiller, vicepresidente sénior de Marketing mundial de productos de Apple. «Safari 4 es el navegador más rápido y eficiente tanto para Mac como para Windows, cuya estrecha integración entre los estándares web HTML 5 y CSS 3 permite cargar las aplicaciones web interactivas de última generación».

Ou sexa, que non falan do iPhone ou do iPod Touch, agás na propia web do Safari, onde comentan que o navegador (non a beta) tamén está dispoñible para eses dispositivos.
Para deixar a cousa máis clara habería que dicir que as versións de probas do software para o iPhone nunca se distribúen aos usuarios, posto que os programas veñen integrados no firmware. Existen firmwares de proba, pero son privados (aínda que de cando en vez se filtren á Internet).

Deixando de lado esta pifia de La Voz, recoméndovos probar a aplicación, que vai bastante ben. No caso de usar Mac OS X, xa pode servir coma substituto do Safari 3 (polo que probei, o funcionamento é excelente) e en Windows é recomendable para calquera que guste do Safari 3 ou do Google Chrome, aínda que tamén serve para calquera que busque alternativas ao Firefox ou ao Internet Explorer.

ACTUALIZACIÓN: Por de tedes dúbidas, xa hai probas de rendemento do navegador:

Coa proximidade da estrea da película de Watchmen estou moi sensibilizado dos tests de manchas de Rorschach (como cando saíu un exemplo na portada da revista de R), e agora sorpréndenme a campaña promocional da canle Beate-Uhse Erotic TV, que utiliza o test para ilustrar que o que ven os nenos e o que ven os maiores non é sempre o mesmo (o que tamén aproveitan os creadores de películas de animación, que reparten chistes para nenos e para pais, para non agradar a todos), aínda que en realidade están a anunciar o seu sistema de control parental (que impide que os nenos vexan porno):

Esta peza é obra da axencia xermana Kempertrautmann, e paréceme toda unha obra de arte, aínda que lonxe da miña adorada escena da película Wilt (que fóra dun par de detalles é un auténtico truño).
Ai, ai, ai… só faltan 10 días para Watchmen… ¡qué nervos!

Ao chegar a Melide a pasada fin de semana os meus pais tíñanme gardado un boletín do BNG que distribuiron nos pasados días, para que lle botase un ollo, e paseino a PDF e o colguei na web para que o poidan ver as persoas que non están pola vila nestes días:

Pero o BNG non foi o único partido en lanzar boletín co gallo das eleccións autonómicas, senón que o Partido Popular tamén fixo o propio, polo que tamén o pasei a PDF e o subín á web:

O texto é especialmente relevante porque coincide co discurso de Dolores Gómez no mitin do PP, con moitas acusacións que estaría moi ben que se clarexasen nun futuro debate entre os líderes das formacións políticas municipais, pois todos eses temas serán decisivos de cara aos comicios locais.

Moitos dos argumentos que empregaba o PP enténdense como distintos xeitos de facer as cousas (critican o gasto en audiovisual do goberno autonómico, a falta de apoio a institucións como a Orquestra Sinfónica ou o cambio da imaxe corporativa do Concello), á vez que algunha acusación é absurda (¿por qué preguntan qué foi dos préstamos bancarios cando quedan moitas facturas por pagar cando eles mesmos din que os préstamos non se poden empregar para satisfacer a débeda?) e outras son moi razoables (como as relativas ao persoal do Concello, que segue a ser algo pouco transparente).
Pero a min o que menos me gustou foi que criticasen os 30.000 euros que custou o cambio de imaxe corporativa e a renovación da web do Concello, pois esto último parecíame moi necesario, a que a web anterior era coma non ter nada (era inaccesible, carante de usabilidade e non estaba actualizada).
Aínda que de criticar algo, o que pediría para futuros boletíns do PP é que botasen ao lixo a tipografía Comic Sans, que só vén no Windows para o seu uso no Microsoft Chat, e non para que se empregue en medios impresos.

Os números dos mitins

Todos os anos se discute moito a estimación de asistentes aos mitins, algo que non acabo de comprender, pois non ten unha incidencia real no voto. Vaia, que en Melide a metade da xente vota ao PP, e o resto repártese en partes iguais entre o PSdeG e o BNG, mentres que asiste moitísima máis xente aos encontros do BNG (que ostenta a alcaldía) que ao resto de eventos.
Eu estimo que o número de xente presente en cada mitin sería aproximadamente o seguinte:

Pero atender ao baile de cifras posiblemente sexa perderse. Coido que poderiamos facer unha lectura moi distinta dos encontros, que sería algo así:
- PSdeG: mitin pequeno e curto no que se pretendía dar a entender que o partido aínda segue vivo en Melide, e que conta con apoios a nivel autonómico coma estatal, o que confirmaron coa presenza de Méndez Romeu e Elena Espinosa.
- PP: o Partido Popular non buscou xuntar a moita xente, senón congregar aos convencidos para deixarlles claro que eles o farían mellor que os que están agora. Non pretendían convencer a ninguén, senón reafirmar a súa posición.
- BNG: un baño de multitudes dedicado a Anxo Quintana, e cun despregue que dá a entender aos cidadáns que Melide ten peso para as consellarías dependentes dos BNG. Unha mensaxe clara.

¿Foi un éxito o mitin do BNG e un fracaso o resto? Non diría tanto. Non se pode negar o éxito de participación do encontro do Bloque, pero o resto de forzas conseguiron un éxito de convocatoria semellante ao de outros anos. Vaia, que non é que ao PP e o PSdeG lles fose mal, senón que o BNG destacou moito e eclipsounos.
Agardemos que cunda o exemplo, e así de cara aos vindeiros comicios a mobilización cidadá sexa maior, e que non se imite aos líderes autonómicos no tocante aos mitins, e poidamos ver un debate televisado ou presencial (esto último sería moi complicado, pero sumamente atractivo).

ACTUALIZACIÓN: O PP de Melide vén de publicar un resumo do seu mitin asegurando que «máis de medio milleiro de persoas déronse cita no Hotel Carlos 96 de Melide», afirmación que non entendo por qué fan, cando nos propios vídeos que publican nesa entrada vese claramente que iso é totalmente imposible porque case todo o local estaba ocupado por sillas. Así a ollo calculo que podería haber unhas 220 sillas, de aí que estimase que o número de asistentes era de 300, pois aínda que de pé non houbese moita xente na parte de atrás, esta ten certa rotación, pero aínda que puidesen chegar a contabilizar máis de 300 asistentes, nin de coña poderían chegar os 350, así que moito menos superar os 500.
Continúo sen entender por qué hai tanta teima con iso do número de asistentes, pois non se gaña nada esaxerando (como nas manifestacións, onde as organizacións convocantes manexan cifras que normalmente dobran ás que ten a Policía). ¿Son eu o único que pensa que ter a 300 persoas durante máis de 2 horas atendendo a un mitin é todo un éxito?

A tarde-noite do sábado en Melide foi un día de moitas actividades, pois había a inauguración da exposición dos 100 anos de electricidade na vila e 2 mitins políticos, que desgrazadamente coincidiron no tempo, o que facía imposible ver ambos completos. Coma o do BNG comezaba ás 21:00 horas e o do PP ás 21:30, eu decidín ir primeiro a un e logo correr cara o outro, para poder ver algo de cada encontro.

De primeiro cheguei ao Pazo de Congresos (sitio do que continúo sen entender o nome) onde había varios centos de persoas (estimo que entre 700 e 800), cunha boa organización e un despregamento de medios sen precedentes en Melide (cando menos, eu nunca vira tal na vila) pero cun detalle do que non gustei nada: falta de puntualidade.
O mitin comezou media hora despois do anunciado, pese a que o público foi bastante puntual, e daba mala imaxe porque facía que a hora de inicio do mitin do BNG coincidise co do PP. Pero quitando ese detalle, o evento estaba montado de luxo.

Soqui Cea foi a encargada de abrir o mitin, dun xeito bastante formal e amable, sen facer promesas nin soltar un longo discurso.

A parte difícil toucolle a Anabel Ramos, que soltou unha parrafada inmensa, chea de referencia políticas que non sei se pillarían a meirande parte dos asistentes, o que non me pareceu moi axeitado para a ocasión, pois penso que iso igual era a tarefa dos políticos de fóra.
Do que menos gustei foi do feito de que Anabel lese o discurso en vez de falar seguindo unhas pautas. A lectura era boa (notábase que sabía o texto de memoria) pero non creo que a xente gustase dalgo que se vía tan artificial.

Ana Pontón pola súa banda xa foi directa ao discurso de campaña, aínda que repetindo o mesmo discurso que as anteriores participantes. Non acabo de entender por qué continuaban a falar mal da anterior xestión do Partido Popular, cando non estivo no Goberno galego (nin no estatal) nos últimos 4 anos. ¿Non habería que ir cambiando de discurso?

Por desgraza, chegado ese momento, decidín marcar para o mitin do PP, polo que non puiden escoitar a un afónico Anxo Quintana dicindo que “Señorito é ó que lle dá noxo o galego”.

Cando cheguei ao Carlos 96 puiden ver como a sala que estaba reservada para o mitin estaba chega ata os topes, e na entrada nos recibiron cunha presa de caramelos do PP (fíxome graza a cousa). Se nos poñemos a calcular o número de asistentes, coido que a cousa estaría preto dos 300, en boa medida pola limitación do aforo, xa que case todo o mundo estaba sentado e o local non medía precisamente 400 m². Iso si, notábase unha grande diferenza no mitin con respecto do que se celebraba no Pazo de Congresos: moita máis calor. E con calor non me refiro só á temperatura dun ambiente pechado con moita xente presente, senón que tamén describiría o acendida que estaba algunha xente, que vivía con fervor todo o que alí se dicía.
Quedei sorprendido polo feito de que se estaba a aproveitar o encontro de simpatizantes para dar unha chalar informativa por parte de Dolores Gómez Neira, quen meteu moitísima caña ao Concello, dándome a impresión de que viñan de cambiar as tornas: agora, en vez de ser o BNG o que fala mal do Concello, é o PP o que ten unha actitude mamporreira.
O gasto municipal, os despidos improcedentes, a débeda bancaria, o trato á Orquestra Sinfónica e ao Conservatorio, a eliminación do Certame Miss 3ª Idade… ese tipo de cousas foron as que serviron como argumento para unha intervención moi amena, na que o público se metía moito:


Ángeles Vázquez continuou tamén co tema, pero afastándose lixeiramente da política local para apoiar a Núñez Feijóo con moita prudencia, xa que incidiu moito en que os vindeiros anos van ser duros, e que pensa que Feijóo é mellor que os dirixentes actuais para capear o temporal.
Despois tocáballe o turno a Carlos Negreira e a Esteban González Pons (¡Pobriño! Tivo que durante case un par de horas a xente falando en galego sen entender papa) pero eu marchei para a casa, que prefería ir tomar unhas filloas que escoitar un discurso político que tamén está presente nos medios de comunicación de masas.

Tras chegar á casa, comentei o que vira en ambos encontros aos meus pais, e resultou que o que comentaran os do PP xa aparecía nun boletín que repartiran estes días, así que mañá ampliarei un pouco este tema cunha copia dixitalizada do devandito boletín (e tamén o do BNG).

Esquecín falar do tema durante a semana, pero dado que esta noite hai mítines en Melide do PP e o BNG, considero oportuno lembrar que o Día de San Valentín tamén fixo o propio o PSdeG.

Manolo Padro encargouse de facer a presentación o encontro que tivo lugar no CEIP nº 1, lugar que había moito tempo que non visitaba, e que lembraba de pasados mítines (pois as clases de ximnasia da EXB xa as teño bastante esquecidas). Foi breve, en consideración aos asistentes, posto que estabamos nunha noite sinalada, e así deixábase á xente libre para cear despois do mitin.

José A. Prado foi quen deu o punto de vista máis local do discurso político, cunha exposición moi ben feita e unha verba fluida que me sorprendeu positivamente. Resulta agradable ver como alguén que chegou á política hai pouco tempo se defende tan ben.
Tamén lanzou unha proclama en favor das Xuventudes Socialistas cando comentou o cartel que empregan nesta campaña para apoiar ao PSdeG:


Méndez Romeu deu un discurso propioda campaña electoral, pois non hai que esquecer que estamos a falar con conselleiro de Presidencia, polo que o que el di é coma se o dixese o propio Touriño.
E como estrela da noite tivemos á ministra de Medio Ambiente e Medio Rural e Mariño, a galega Elena Espinosa, que se esforzou en falar galego durante toda a súa intervención, o que é de agradecer, pois supoño que os discursos sairanlle naturalmente en español, e ao cambiar ao galego seguro que ten que pensar máis o que di.
Entre as cousas que comentaron no mitin destacaría o feito de que estimaron en medio millón de euros o investimento da Consellería de Presidencia en Melide pese a que Méndez Romeu non pasou pola vila para quitar a foto, mentres que Espinosa cifrou en 1,5 millóns de euros a cantidade económica do Plan-E que vai corresponder á nosa vila para dar un pulo ao emprego nestes tempos de crise.

Esta noite procurarei pasar polo resto de mítines (a ver se dou feito) para poder contrastar cal foi o impacto melidense desta campaña electoral, que por fortuna reservou os seus encontros públicos para as fins de semana, o que me permite asistir aos eventos (nas municipais non tiven esa sorte).

Admito que ando un pouco mal da cabeza, porque onte, ao cruzarme nun semáforo urbano cun autobús de Arriva que ía rumbo a Ferrol non se me ocorreu outra cousa que sacar o iPhone e probar a ver se era certo que a conexión Wi-Fi da que tanto presumían non estaba operativa.
Vale que o autobús tamén era moi tentador (estaba rotulado poñendo que había acceso á Internet no seu interior) e aínda que non cheguei a entrar no vehículo, e o tempo que estivo parado fronte ao semáforo non chegou para comprobar a velocidade da conexión, gustoume ver que o servizo de conectividade sen fíos se estaba a manter.
Iso si, paréceme un tanto ridículo que se ofreza nun tramo tan curto e nun traxecto no que hai varios túneles. Vaia, que a conexión á Rede debe perderse en moitas ocasións. Aparte, os autobuses tampouco teñen moito espazo para usar un portátil (aínda que con móbiles intelixentes seguro que se agradece o servizo). O curioso do caso é que a conexión que ofrecen a través de Wi-Fi é realmente un acceso de banda larga móbil, polo que sería algo ridículo ter un móbil conectado a unha Wi-Fi conectada a un modem 3G, ¿non?

O mellor do asunto é que ao longo do ano van chegar ao mercado varios dispositivos que permiten compartir unha conexión 3G por Wi-Fi, polo que esta tecnoloxía que parece reservada a empresas, chegará aos fogares (supoño que terá bastante boa acollida no rural). Como exemplos temos o router Novatel MiFi 2352 que venderá Telefónica, aínda que a min paréceme máis atractivo o Huawei i-Mo, que é unha evolución da xaboneira con Wi-Fi. Sen dúbida, vai ser un ano interesante para a Internet móbil.

Series como Buffy Cazavampiros teñen episodio musical en plan coña pero, ¿é posible facer o mesmo coas películas porno? A xente de PG Porn (os do porno sen sexo) fai unha divertida proba:

O curioso é que isto mesmo debería pasar absolutamente en todos os musicais. Vaia, que o de cantar en vez de falar non sei a quen se lle ocurriría que era unha boa idea… ¿ou acaso iso só funciona en películas de Disney?

Ver o capítulo anterior de PG-Porn, con Sasha Grey ▼