Manuel Gago comentoume trala proxección de Dinosauros 3D na Domus que estaba un tanto escandalizado polo comportamento de Google con respecto da lingua, pois detectou que ultimamente estaba a tratar peor ás webs con contidos en galego.
Para pór en proba a teoría de Gago fun á portada de Culturagalega.org e vin que alí se falaba do Festival tapas e danza e déuseme por comprobar que pasaba se buscaba por tal asunto en Google obtendo resultados moi diversos:

Así, se accedo dende a versión en galego do buscador temos a Culturagalega.org coma 1º resultado de busca, o que coincide coa busca en inglés, que podería ser o resultado obxectivamente máis atinado; pero a meirande parte dos galegos acceden ao buscador dende a versión en español, polo que o portal da cultura galega aparece ¡na posición nº 41 dos resultados! Remítese así ao usuario á web de La Voz, que está en español e aparece no posto 6 do resto de resultados de busca.

Entendo así que os contidos en galego están a ser soterrados por Google, posiblemente porque dende a compañía do buscador entenden que a xente personaliza as preferencias de Google (cando na práctica a meirande parte do público non sabe nin que se pode facer iso) ou emprega coma lingua principal o idioma definido no seu ordenador, deixando de lado boa parte das linguas minoritarias do mundo (ou iso parece).
É lóxico ter en conta a lingua á hora de presentar resultados nun buscador web, así como tamén a proximidade xeográfica, resultando complicado atopar un equilibrio perfecto entre ambos factores, pero está claro que a disparidade do exemplo a tratar é esaxeradisima, pois a mesma páxina pasa dunha posición preferente ata quedar perdida nos resultados de busca sólo pola lingua definida ao realizar as buscas (ignorando outros factores a ter en conta, como que a consulta se realiza dende un ordenador en Galicia co sistema operativo en galego).
Coido que nos vindeiros días imos escoitar falar algo máis deste tema, e que non faltarán as reaccións sobre a posible discriminación de Google ás webs en galego. Un exemplo máis do perigosos que son os monopolios. Agardemos que alguén lles poña as pilas.

Hoxe no programa Punto de Encontro da Radio Galega falei con Pepe Carreira sobre un informe de INTECO que segundo a prensa aseguraba que o 80% dos ordenadores domésticos estaba infectados con algún virus informático, e tiven que precisar que 8 de cada 10 equipos están afectados por software malicioso ou malware, que non é o mesmo que virus informáticos, e incluso penso que na actualidade os virus están practicamente extinguidos.
Si, non paran de saír alertas de novas ameazas, pero eu non lembro a última vez na que detectei un virus no meu equipo nin nun ficheiro descargado da Internet. O que detecto son aplicacións espía e troianos, pero non os virus que hai anos corrompían a instalación de Windows, borraban os datos do disco duro ou facían calquera outra satanada.
Aínda lembro os tempos do Barrotes, o Rasec ou o Tobacco, pero hai moito que non vexo por aí ningunha bestia parda, polo que sospeito que xa non existen, de xeito que hoxe tendemos a confundir os troianos (que incluso poden ser máis fastidiosos) cos virus, pois a única diferenza é o método de propagación. Digamos que un virus se replica por si mesmo, mentres que un troiano normalmente está colocado nunha aplicación que nós instalamos voluntariamente (normalmente se camuflan en xeradores de números de serie e cracks para piratear aplicacións de pago ou se fan pasar por programas coma o Messenger dende webs non oficiais).
Dende INTECO aseguran que 1 de cada 3 usuarios detectou incidencias por virus informáticos (penso que a xente confunde os distintos tipos de malware) aínda que tamén resulta curioso que só o 32,8% dos usuarios perciban o problema se están afectados o 81,6% dos equipos informáticos. Ou sexa, que hai moito bicho que pasa desapercibido, o que fai precisamente que non se tomen medidas para evitalos.
Eu como mínimo recomendo instalar un programa anti-virus de balde coma Avast! ou AVG, pois hoxe en día detectan moitas das ameazas, pero tamén é moi importante ter actualizado o novo navegador web (moita xente segue utilizando o Internet Explorer 6, o que é case un suicidio) e contar cunha devasa ou firewall (para evitar ataques directos dende a Rede e detectar se algún programa instalado intenta conectarse á Internet). Sobre firewalls non vou recomendar ningún, pois hai moitos distintos e admito que para a meirande parte dos usuarios son demasiado complexos.
Despois desta parrafada quixera saber se algún dos que len estas liñas padeceu algún problema vírico no seu ordenador nos últimos meses/anos. ¿Cando foi a última vez que un virus fixo das súas no teu equipo?

Esta fin de semana fíxome graza ver que en A Revista da TVG emitiron unha reportaxe sobre o portal de orixe galega Vandal.net:

Pero, ¿por qué me fixo graza ver á xente de Vandal.net na televisión? Pois porque a Pablo Grandío, co que teño mantido algún contacto electrónico, había moitos anos que non lle vía a cara, e o vexo moi cambiado, xa que a última vez que me crucei en persoa con el foi hai cousa de 9 anos… vaia, cando aínda era cun rapaz barbilampiño.
Na reportaxe da Galega se comenta que Vandal é o portal de videoxogos nº 2 de España, pois o líder é claramente Meristation, que posiblemente remate formando parte de PRISAcom, polo que me sorprende que Vandal conservase a súa independencia durante tantos anos (pois durante o crash da Internet moitos medios tiveron que buscar socios para sobrevivir). Dende aquí deséxolle moita sorte a toda a xente involucrada no proxecto de Pablo.

O martes 30 de setembro ás 20:30 horas a Domus presenta o seu cine tridimensional dixital aos blogueiros cun pase especial de Dinosauros 3D, no que se explicará a tecnoloxía detrás desta nova sala de exhibición cinematográfica da man de Enrique Criado (Enxebre Entertainment). Tamén terá lugar un coloquio e mesmo quedaremos para tomar algo trala peli (ou iso espero).
Os blogueiros interesados en asistir poden inscribirse a través dun formulario web indicando o nome e enderezo do seu blogue. Eu xa o fixen e remitíronme a seguinte invitación:

Anímovos a todos a asistir, pois é unha boa oportunidade para atoparnos uns cantos amigos e de paso ver a tecnoloxía do cine do futuro… perdón, do presente, porque en breve imos ver como as películas de Disney, Pixar e Dreamworks se estrean tamén con esta tecnoloxía, xa que pensan que é unha solución ao problema da piratería (pois achega un valor engadido ás proxeccións cinematográficas que fai que á xente non lle importe pagar por ver as películas dun xeito distintos que na casa).

Non agardedes que isto dos dinosauros en 3D vai ser unha cutrada como a que víchedes no almorzo:

A produción que deu lugar a Dinosauros 3D. Xigantes da Patagonia é algo moito máis interesante que a nefasta película en 3D que fixera a Disney (pensando que así poderían prescindir de Pixar), pois é unha mestura de paisaxes reais filmadas con modernas cámaras 3D e imaxes xeradas por ordenador para recrear os saurios que habitaban a zona hai 180 millóns de anos (mentres que a peza de Disney amosaba os modelos tridimensionais en 2D).
Para os que non virades nunha unha película en 3D de verdade teño que avisar de que hai dous tipos de proxeccións: no máis básico se percibe a profundidade, mentres que cando se empregan técnicas avanzadas se pode conseguir un realismo que mete medo, pois parece que as cousas saen da pantalla. No cine normalmente se ven películas do primeiro tipo, pero esa tecnoloxía está en vías de extinción e agora temos que preparanos a ver coma os monstros invaden as butacas dos cines. De seguro que máis de un pode levar un susto.
Para facerse unha idea dos contidos da película (que non do seu realismo) podemos ver o seguinte trailer:

A min ese tipo de contidos non me resulta especialmente rechamante, e supoño que sería máis doado chamar a atención do público se en vez de dinosauros se amosasen tetas en 3D. De feito, tralos comics, o sexo foi un dos eidos nos que os efectos tridimensionais cutres (anaglifos) se utilizaron con máis frecuencia.
O ano pasado, sen ir máis lonxe, a revista Loaded sacou un número co que regalaban lentes para ver en tres dimensións ás mozas espidas do interior da publicación. Para os que garden lentes dese tipo (ou se fixeran unhas na casa) tamén se pode facer a proba con webs coma Nudes3D.com, onde aparecen distintas mozas núas cun efecto de profundidade máis que discutible:

Supoño que o efecto estará creado con algún truquiño de Photoshop, porque a simple vista me parece pouco realista (coido que aparece á mesma profundidade o peito dereito da rapaza e a súa cara, o que só sería posible se fose unha contorsionista de moito carallo). Este tipo de imaxes se poden crear con dúas cámaras ou tirando dúas fotografías dende dúas posicións distintas (a pouca separación) orientadas a un único punto, pero non creo que sexa o caso da web mencionada.

Os anaglifos son un efecto do que non gusto, especialmente despois de ler hai anos o cómic Batman 3D, pois a súa lectura era bastante incómoda. Por sorte, as cousas evolucionaron e dende hai anos existen tecnoloxías moi realistas para representar imaxes tridimensionais (aínda lembro a proxección do Pavillón da Natureza na Expo de Sevilla, da que saíra gratamente impresionado). O vindeiro martes espero que sexa a primeira de moitas outras veces que asista a unha proxección deste tipo nun cine, e que a experiencia nos anime a todos a repetila.

Co gallo da estrea da nova tempada de Heroes, os coellos tolos de Rayman fan unha homenaxe a un dos malos da serie, Sylar (aínda que os que non vexan a serie crerán que se trata dunha parodia de Star Wars):

Non sei se o xogo novo será moi bo, pero os anuncios ¡son divertidísimos!

Dende Pixel y Dixel presentan a Tomás e Dimas, un par de señores que explican as cousas da vida no programa Aprende con da televisión extremeña, onde nos deron a súa particular visión sobre o que é «El Internet»:

Un par de compañeiros do mesmo programa, Emilio e Claudio, tamén explican cómo se utiliza un móbil:

E xa sabedes, que o politono non é un municipal que se chama Antonio, senón unha música que serve para bailar… a poder ser con mulleres

Hoxe está (por desgraza) de actualidade Melide, pois non só sae na prensa, senón tamén en canles de televisión como Antena 3:

Una joven detiene a cuatro rumanos que pretendían robar en su negocio

Eran las 6 de la tarde, Mónica estaba en su negocio familiar cuando cuatro jóvenes rumanos entraron en el local, en Melide, A Coruña. Desde el primer momento, su intuición le dijo que había algo raro en esos clientes que no hacían más que mirar hacia todos los lados.

Poco después, los jóvenes huían del recinto con todo el dinero de la caja. Mónica, No sólo no se amedrentó, sino que salió corriendo, se encaró a ellos y les obligó a que le devolvieran los 400 euros que le habían sustraído. Los cuatro ladrones fueron detenidos media hora después.

La joven asegura que volvería a hacerlo porque dice “cuesta mucho mantener un negocio” y ha advertido a futuros ladrones que “Si vuelve a pasar lo mismo, vuelvo a hacer lo mismo”.

Fíxome especial graza que na reportaxe televisiva se enfocase a nova publicada en La Voz de Galicia:

Una joven de Melide frustra un robo en su tienda al encararse con 4 cacos
Los ladrones se habían hecho con un fajo de billetes de la caja de Comercial Hermanos Vázquez

Cuidado, ladrones, que Mónica Vázquez no se anda con chiquitas. Esta vecina de Melide, sin ayuda y echándole mucho valor, consiguió ayer frustrar un robo en Comercial Hermanos Vázquez, el negocio familiar situado en el número 91 de la avenida de Lugo que se dedica a la venta de piensos y abonos de Coren.

La propia Mónica cuenta cómo empezó y cómo acabó una película que, en cuestión de minutos, movilizó a buena parte de los efectivos de la Guardia Civil que estaban disponibles en la zona en ese momento, incluido un helicóptero. «Eran as seis e dez cando entraron na tenda catro persoas con mala pinta, tres homes e unha muller, non serían maiores de trinta anos», explica.

Los cuatro se pusieron a merodear por el local y la dependienta no les quitó el ojo. «De repente -continúa-, vin cara á caixa e eles comezaron a saír. Deime conta ao momento de que faltaba xa o faixo de billetes do caixón». Mónica, que en ese momento se encontraba acompañada por otra persona, no se lo pensó dos veces y salió a la calle detrás de ellos, dispuesta a plantarles cara y a recuperar el dinero que acababa de volar de su establecimiento.

«A cen metros xa os pillei -dice la responsable de Comercial Hermanos Vázquez-, collín a un polo pescozo e díxenlle que me devolvesen os cartos inmediatamente». En este punto podía haber pasado cualquier cosa, sobre todo teniendo en cuenta la superioridad numérica de los cacos.

Pero tal fue su arrojo que, después de negar a la mayor un par de veces, los ladrones se vinieron abajo y acabaron accediendo a las pretensiones de la muchacha. «Un sacou o feixe de billetes do peto, pero pedinlle ao resto que baleiraran os seus petos, e un aínda tiña gardados cinco euros».

Con el botín recuperado, los ladrones echaron a andar, para regresar a continuación al lugar donde tenían aparcado un coche, cerca del negocio que acababan de intentar robar con muy poco éxito.

Mónica explica lo que ocurrió a continuación: «Metéronse nun Citroën Xsara familiar que tiñan aparcado, de cor azul e con placas BI-8616-CJ. Quedeime cos datos do coche e chamei rapidamente ao 062».

Desde la central de la Guardia Civil dieron aviso a la patrulla de la zona para iniciar la persecución, apoyados desde el aire por el benemérito helicóptero del instituto armado, que no andaba muy lejos cuando se dio la voz de alarma.

La huida duró poco, y los guardias del puesto de Touro consiguieron capturar a los cacos en la zona. Al cierre de esta edición, los cuatro permanecían a la espera de lo que ordenase la jueza de guardia.

«Custou moito levantar este negocio para que veñan estes tipos a fastidiar, xa o podes poñer no periódico: por aquí, que non volvan», dice Mónica con tanta autoridad que a cualquiera se le quitarían las ganas de mirar siquiera a las teclas de su caja registradora.

Robo en una obra

En Melide buscan también a los autores de un robo ocurrido la pasada noche en una obra. En este caso, los ladrones se llevaron diverso material de un inmueble en construcción que se encuentra saliendo hacia Agolada. Este tipo de acciones es relativamente habitual, y los cacos buscan, además de herramientas, aluminio y cobre que puedan vender al peso en las chatarrerías que compran sin preguntar.

Non sei se fun o único ao que lle pareceu rechamante, ¿pero non se pasaron un pouco na Voz ao publicar o número de matrícula do coche involucrado? Se poñen só as iniciais dos involucrados en accidentes de tráfico e falan de presunto para adxetivar a calquera quinqui, ¿ao identificar un coche non están marcando a uns inmigrantes coma delincuentes?
Se fose a Garda Civil a que publicase a información para alertar á poboación tería un pase, pero cando se trata da declaración dunha persoa involucrada ese tipo de detalles non deberían publicarse