A tira de Dilbert de hoxe é toda unha bastada:

O último cadro da tira é moi esaxerado, pero en verdade é moi común que haxa que venda unha desvantaxe como unha virtude. Non sei cómo lles cola.
É como cando Apple lanzou o seu iPod Shuffle e anunciou que era bo que as cancións se escoitasen a chou: venderon a ausencia de pantalla e os poucos controis coma se o azar fose unha característica de serie. Este exemplo é moi neutral e aceptable, pero asegúrovos que hai casos que dan arrepíos.