Finalmente operaron ó profesor de Inglés favorito dos nenos do Pino durante o curso pasado, que aínda será paciente do CHUS durante os vindeiros días, xa que a colecistectomía laparoscópica foi un pouco dificultosa, pero polo menos xa pasou a espera que estaba rematando coa paciencia de Xurxo, e agora só lle queda recuperarse da intervención para poder pasar un verán tranquilo (e agardemos que mesmo poida vir para casa durante a fin de semana).
Iso si, a enfermeira que está a coidar do meu irmás estes días coido que é un pouco rariña, e sospeito que pode estar emparentada connosco dalgún xeito
Para os morbosos, en YouTube hai vídeos que explican cómo é a operación que lle practicaron a Xurxiño:

ACTUALIZACIÓN: O venres 3 de agosto é a data na que Xurxo Eschofil fuxe da prisión do CHUS. Xa está en Melide, para desgraza de tódolos habitantes da vila

Nokia anuncia o N95 alertando de que os portátiles están a atacar ós humanos por ter celos do atractivo terminal de telefonía móbil. Hai unha versión dunha mociña no seu dormitorio:
E outra nunha praia:
Dedícolle esta entrada no blog a Manolo Gago

O tema do abandono de blogs e animais coa chegada do verán fíxome reflexionar sobre o tema e levoume á web Pinups For Pups.

Dende alí protenden animar á xente a non abandonar ás súas mascotas, e achegan fondos coa venda de merchadising con imaxes de modelos de calendarios acompañadas de cans e cadelos.

Dende a Asociación as rapazas participaron en campionatos de bolos solidarios e organizaron campañas de promoción da adopción de Pitbulls (supoño que cada vez que sae no Telexornal unha nova dunha agresión por un can hai unha vaga de abandonos das razas caninas consideradas perigosas).

Eu gustei especialmente das fotografías de Amanda MacKay:

Non só me molou a rapariga, senón tamén os cadeliños, pois me lembraron ós que teño na casa. Pero volvendo á moza teño que recoñecer que me sorprendeu que fose á presentadora que xa tiña visto en algúns clips sobre o Tokyo Game Show (onde fixo unha reportaxe super-friki nunha tenda de electrónica na que incluso vendían consolas clásicas) chegando a cubrir os típicos encontros de tolambráns que se disfrazan dos seus personaxes favoritos:
Iso si, cando a revista Soak quixo falar do E3 de 2006 tivo doado elixir a imaxe para ilustrar o artigo:

O máis alucinante do asunto é que debe de ser unha das poucas veces nas que unha moza en bikini adorna un artigo sobre temática tecnolóxica e non está fóra de lugar porque, ¿non resulta algo raro que revistas coma T3 ou Stuff sempre poñan a modelos lixeiras de roupa para amosar os chismes electrónicos que analizan?
Non me estou a queixar do machismo das revistas de tecnoloxía, senón que quero destacar que prefiro que empreguen a figuras coma Amanda MacKay, Olivia Munn (actual presentadora de Attack of the Show) ou Morgan Webb (presentadora de X-Play e ¿proximamente de Webb Alert?), pois xa son do gremio

Dende o blog de Andrés Milleiro entérome da tira de hoxe de Mauro Entrialgo para a web de El País:

¡Snif! ¡Xa me estou a emocionar! Non abandonedes o blog no verán, condenados. Como moito escribide menos, pero hai que seguir coidando estas hortiñas que temos na Rede para que os cultivos non se boten a perder.
Ah, e recordade manter fresquiños os ordenadores, que no verán tamén é moi normal que os discos duros rematen no inferno

O pasado venres pasei pola emisora de Radio Coruña para o programa de despedida de tempada de Zapping, agardando contar coa presenza do Dr. Albertito House, que ó final non chegou a tempo, polo que estiven a facer o carallán un rato con Txury e Antón, o que sempre resulta divertido, e grazas ó podcasteiro xa o podedes escoitar dende na Rede:

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Sobre as miñas recomendacións de navegación durante o programa, reitero que Up-Beat é un xogo viciosísimo (coma o Gridlock de Antón), como podedes comprobar a continuación:
Amosa xogo ▼

Tamén falei de VirtualNES e Extreme Pamplona, así como comentei que se pode ver a televisión no ordenador con Zattoo e PeerTV, e a frikada absoluta foi a das personiñas de peto, a Tiny Pocket People.

¿Son ou non son un invento orixinal? Aínda que non sei se a xente apertará ou estrangulará ós bonequiños en cuestión.

En fin, que ata despois do verán non teremos máis Zapping, e haberá que aguantar o mono coas gravacóns dos programas vellos. Iso si, este ano serviu para achegar novos colaboradores e oíntes, o que estivo moi ben. Entre Alberta, Vítor e o Coiote coido que xa sumaron unha tempada de luxo, ¿non si?

Acabo de ver na edición en liña do Correo que Neira Vilas vén de dedicarlle unha columna ó melidense Xosé Manuel Broz:

En Melide con Broz (XOSÉ NEIRA VILAS, ESCRITOR)

A pouco de instalarme en Galicia souben de Xosé Manuel Broz, profesor de Historia, Xeografía e Debuxo, investigador, pintor cofundador e actual director do Museo da Terra de Melide, fundado en 1978. Hai uns dez anos visiteino. Xa nós andabamos dándolle feitío ó noso pequeno museo etnográfico de Gres, a partir de pezas que nos ían doando os veciños. Broz, home xeneroso, púxose á nosa disposición para colaborar. E comezou obsequiándonos un trebello que se utiliza no proceso do liño: un sarillo, ó que engadiu varios nobelos de fío. Dende entón fun a Melide máis dunha vez, pero non nos vimos. Falabamos por teléfono. Pedinlle indagar sobre a presenza de Curros naquela vila, en 1904, pero non quedara testemuña ningunha da súa visita.

Contoume que quería conseguir un local máis amplo, e que se vendía o antigo Hospital de Peregrinos. Lugar ideal. Había que restauralo. En total era unha cantidade da que non dispoñía. E foi casa por casa, da vila e arredores, e en longos meses de xestión logrou o seu propósito. Os veciños, ademais da achega en diñeiro deron máis pezas museables. Contou, ademais, cunha modesta achega da Dirección Xeral de Patrimonio.

O novo museo áchase na Praza do Convento. Inaugurouse en 2002. En tres plantas alberga achados arqueolóxicos dos castros dos arredores, capiteis e sartegos funerarios medievais, mostras de oficios e tradicións… Broz, por outra parte, publicou un libro sobre a historia da comarca e outro titulado Sentispíritus de Melide (unha historia novelada de 600 páxinas). Ademais, dirixe o Centro de Estudos Melidenses que edita un Boletín (que ten á beira de 200 páxinas) que vai polo número 18.

Todo este facer, que anima e realiza Broz, é continuación daquela voluminosa Terra de Melide que nos anos da República publicara o Seminario de Estudos Galegos, desaparecida coa guerra que estalou en 1936.

Descoñecía que o afamado escritor tivese algún tipo de relación con Broz, aínda que supoño que o importante do texto no é que se coñezan, senón que o traballo que fixo Broz pola conservación e difusión da cultura melidense acade algún tipo de recoñecemento, de xeito que as novas xeracións saiban que as cousas non saen da nada, senón dun longo e duro traballo.

Hai pouco máis dun mes que comentei en Código Cero o fenómeno do esquío dramático (dramatic chipmunk), creado por un vídeo que xa está considerado por moitos coma os 5 mellores segundos da Internet:

Incluso inspirou moitas versións, como as que se recompilan no seguinte vídeo en YouTube (no que tamén se pode ver o vídeo orixinal do que se sacaron os populares 5 segundos):¿Por qué escribo esto agora? Pois porque estes días vestín nun par de ocasións unha camisola coa seguinte imaxe e xente que coidaba que estaba á última non se decatou da coña:

Si, xa sei que son un friki, ¿pasa algo?