O pasado día 5 coincidimos co profesor e blogueiro Enrique Dans no Xuventude Galicia Net, onde el estaba a impartir un relatorio e no que o programa Banda Ancha da Radio Galega emitíase en directo, polo que aproveitamos a ocasión para falar cun dos ídolos de Enjuto Mojamuto, o que serviunos de base para unha entrevista que publicamos na revista Código Cero, que adiantou a súa edición en formato dixital para celebrar o Día das Letras Galegas (estará dispoñible en papel a semana que vén). Velaquí tedes un resumo da conversa con @edans:

Enrique Dans: «A adopción da tecnoloxía depende da proposta de valor»

Enrique Dans é profesor de Sistemas de Información na IE Business School dende 1990, é colaborador habitual de numerosos xornais e revistas sobre temas relacionados coa Internet e a tecnoloxía e leva dende hai máis de 9 anos un dos blogs en español máis populares a nivel mundial, enriquedans.com. En 2010 Ediciones Deusto S.A. (Grupo Planeta) publicou o seu libro Todo va a cambiar. Tecnología y evolución: adaptarse o desaparecer baixo licenza Creative Commons e dispoñible en distintos formatos.

O mes de maio comezou coa celebración do encontro informático Xuventude Galicia Net, que contou con numerosas actividades entre as que destacaron unha serie de relatorios que contribuían, entre outras cousas, a que a mocidade se animase a emprender, e dentro destas charlas destacou o profesor e blogueiro Enrique Dans, que baixo o lema de “a Rede, os cambios… e ti” pretendía ilustrar o moito que cambiou a Internet nos últimos anos, afectando profundamente ás nosas vidas e abrindo moitas oportunidades para a mocidade e todo o que actualmente entende a nova linguaxe de comunicación nacida na Internet, e á que boa parte da sociedade é allea.
Aproveitando a visita de Dans, puidemos falar con el dos temas sobre os temas que abordou tanto durante o seu relatorio coma no seu libro Todo va a cambiar, editado hai un par de anos, e que serve de lente para ollar esta evolución constante das TIC.

- O seu libro responde ao título “Todo va a cambiar”. ¿Podemos entendelo como unha mensaxe para boa parte da poboación?

- O título non vén dunha reflexión miña, senón do meu editor (Roger Domingo), que sostiña que non podía escribir para o público do meu blog, senón para todo o mundo. Se eu publicase un libro que se chamase “todo cambiou” a xente diría que “non mudou, eu continúo a facer o mesmo”, e moita xente aínda está nese momento, polo que fixemos un libro que sostén que todo vai cambiar, para asegurar na súa fin que todo xa cambiou.

- O texto publicouse baixo licenza Creative Commons, instando a compartir os seus contidos na Rede. ¿Foi unha decisión atinada? ¿Pensa que a súa editorial volvería a repetir tal ousadía?

- Neste caso, sen dúbida que si. Eu tiña un grao de liberdade que normalmente o autor non ten, grazas a que foi a editorial a que quería o libro e podía pór as condicións. Considerei que non era coherente publicar un libro cun copyright estrito. E demostrou funcionar, pois o normal nun libro deste tipo sería ter boas vendas con 3.000 exemplares, e neste caso publicáronse 10.000 de vez, comezando cunhas vendas bastante boas, pero ao aparecer copias do libro en páxinas web de ligazóns as vendas non foron para abaixo, foron para arriba. Canto maiores eran as posibilidades de descarga do libro, mellor foron as vendas; polo que ao final decidín facer a miña propia edición dixital en todovaacambiar.com.

- Ao igual que hoxe en día os xornais xa non poden limitarse a edicións diarias, ¿podemos estar ante a emerxencia de libros actualizados constantemente grazas ás posibilidades do dixital?

- Nalgúns libros ten moito sentido. O que pasou con Todovaacambiar.com é que apareceron moitos comentarios dos que a maioría son correccións, pero que nalgúns casos corresponden a puntualizacións que enriquecen o libro de verdade. Amais, esa edición fíxena bastante tarde, case un ano despois do lanzamento do libro, o que provocou que as vendas do en papel volvesen a subir.
O libro foi bestseller (agora no almacén quedan uns 200), pero grazas aos distintos modelos de publicación (primeiro a edición física orixinal, logo por fascículos nun diario económico e finalmente a edición dixital que contou con patrocinios) cobrei polo libro 3 veces en vez de 1. Economicamente estou encantado.

-¿E trasladar ese mesmo tipo de interacción a outros ámbitos da comunicación como a televisión grazas aos novos televisores?

- O televisor conectado é un televisor cun ordenador pequeniño, pero en realidade temos ordenadores moito máis potentes e moito máis versátiles que os podemos pór ao lado da tele, o que fai cada vez máis xente, e a canle que máis se ve é TeleTorrent ou TeleMula. Para motos contidos é moito máis agradable podelos ver no momento que queres, coas pausas que queiras… deixando a televisión tradicional para os eventos en vivo e para as retransmisións que non ten sentido ver noutro momento.

-¿Que falta entón para que poidamos ver que a tecnoloxía pase a ser un elemento habitual e transparente na meirande parte do fogares?

- A adopción da tecnoloxía depende da proposta de valor, que cada vez chega a máis xente. Dispositivos tes de moitos tipos, pero o importante son as cousas que unha persoa pode facer con eles. Deste xeito un dos grandes problemas é que actualmente as ofertas de contidos están moi fragmentadas. Non se pode esperar seriamente que teñamos contratadas 8 ou 9 subscricións a distintos servizos, porque ningún conta cun catálogo completo. A Industria ten que competir coa oferta que está dispoñible nas canles irregulares.

- Iso lévanos a comentar a sona que en España temos de piratas.

- É pura difamación. A cuestión é a situación de mercado. Se aquí puxesen varias plataformas de contidos con condicións razoables poderiamos ver como se reducen as descargas. Aínda que a alternativa ás canles oficiais vai estar sempre.

-¿E non supón un atranco o feito de que os contidos dixitais carezan dun soporte que poidamos posuír cando pagamos por eles?

- Non vexo que haxa unha barreira real. É cuestión de atopar os servizos que realmente interesen. Que quiten problemas en vez de dalos. Actualmente se descargo unha canción de iTunes vou ter problemas para pasala a outros dispositivos, polo que resulta máis doado baixar a canción do Torrent que baixala dun sitio do que non son especialmente sensible ao prezo. Resúltame máis conveniente descargar unha película que pagar por vela en certas plataformas.
No caso dos libros electrónicos o DRM fai que incluso non sexa posible completar a compra dun libro, pois para o usuario medio é como dar cacholadas contra unha parede ao requirir a instalación de numerosos programas para completar o proceso de adquisición.

- En vista destes problemas, ¿cara onde pensa que imos no sector tecnolóxico?

- O futuro é complicado porque as autoridades están a ver a tecnoloxía como unha ameaza e intentan controlala, para o que utilizan escusas de todo tipo (pornografía infantil, piratería, ameazas terroristas…), que non xustifican a censura, xa que en vez de tomar medidas reais contra eses problemas, agóchanse debaixo da alfombra e empréganse como argumento para controlar todo o que facemos na Rede; e iso non pode ser, pois levaríanos a andar na Internet enmascarados, e así rematará por non poderse perseguir nada, ningún delito de verdade.
O que están a dicir os políticos da Internet resulta preocupante, pois non están na Rede en realidade, non a entenden, pensan que todo é negativo… e van tomar as decisións sobre o que poderemos facer nela. É un atranco importante para o desenvolvemento da Rede. Ten que haber un relevo xeracional na política, porque se non estaremos rexidos por xente analfabeta dixital.
Ter representantes que contestan a cousas na Rede, que usan o Twitter, que ven como son recibidas as súas opinións e declaracións… é moito máis importante do que parece.

Aproveito a ocasión por agradecer a Enrique a súa sempre boa disposición. Xa temos coincidido nas ondas radiofónicas, e pese a ser unha persoa cunha axenda moi apertada, nunca pon atrancos para achegar o seu punto de vista sobre os temas da actualidade tecnolóxica que poden resultar de maior interese para o público en xeral.

Raquel Atanes volve a vivir a noite melidense na entrega desta noite de Tu Night:

Xa pasou máis dun ano dende a primeira visita de Tu Night, e coido que desta volta retrataron mellor a vila. Cando menos puidemos ver máis locais e caras coñecidas. Como dirían Wayne e Garth: ¡Marcha, marcha!”.

Se non o vexo, non o creo. Despois de 20 edicións da Festa do Melindre, evento que parecía estar condenado a desaparecer, pois partía dun prantexamento moi limitado (o melindre é un produto que elaboran 4 establecementos locais, polo que a súa festa parecía limitarse a unha ringleira de casetas un domingo), pero que finalmente soubo reinventarse nunha entrega tan tardía.
Desta volta a Festa do Melindre tiña un programa de actos bastante completo, casetas con produtos tanto do contorno melidense como de fóra de Galicia (o que achegou moita vida ao evento) e incluso tivo bastante publicidade nos medios de comunicación, nos que se falou da festa durante varios días tanto a través de cuñas como con entrevistas. Dá a impresión de que se tomaron a organización da festa moi en serio, en boa medida para conseguir o recoñecemento de Festa Galega de Interese Turístico.

Non podemos esquecer que ao éxito da presente edición da Festa do Melindre tamén contribuíu de xeito decisivo o bo tempo, de xeito que tivemos unha afluencia de xente realmente impresionante.

O labor de conducir a cerimonia central da Festa do Melindre recaeu en Marta Landín, a quen tivemos lonxe da pequena pantalla galega durante anos, por desenvolver a súa profesión en Telemadrid, pero que continúa facéndoo igual de ben ao conectar co público da nosa terra. Incluso podedes comprobalo nalgunhas das gravacións que figuran en Ustream, plataforma que serviu para seguir o evento en directo a través da Internet.

Non faltou ao evento o conselleiro de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria, Xesús Vázquez Abad, quen así amosou o seu apoio a esta festa, que pon en valor este doce tradicional, promovendo ademais o turismo na zona.

E si, xuntouse moita… moita xente. Incluso era difícil moverse entre a multitude, o que curiosamente era algo do que estar contento, pois tras 2 décadas de decepcións a festa superou todas as expectativas, adoptando unha fórmula que agardemos que continúe a trunfar en vindeiras edicións.

Radio Galega

De 12:00 a 14:00 horas o programa Come e Fala da Radio Galega, presentado polo simpático e sempre amable Xosé Manuel García, foi narrando en directo a celebración na nosa vila, alternando discursos das autoridades con entrevistas, publicidade que agardo que beneficie enormemente á repostería, a hostelaría e o turismo na zona.

Televisión de Galicia

A radio non foi o único medio que se achegou á nosa celebración gastrónica, senón que o evento incluso serviu para abrir A Revista Fin de Semana da TVG:

Como ben puidéchedes ver, este ano tampouco faltou o noso benquerido Chicho no posto do Estilo.

Os de A Revista retomaron a festa melidense durante o programa dun xeito máis larpeiro:

E para rematar a cobertura televisiva, o Telexornal do mediodía tampouco faltou á Festa do Melindre:

Maruxas de nata

Tras dar un paseo polos stands, fixen unha pausa no de Marta Álvarez, a quen coñecín Granxa Maruxa son unha delicia. Nin que dicir que na miña casa as tomamos de sobremesa xunto cuns melindres.
Pero por se non coñecedes a historia de Marta, velaquí o seu maxistral relatorio no TEDxGalicia:

Coñecer a historia de superación de Marta Álvarez contribúe a ver dun xeito aínda mellor as súas galletas de nata, que levaron a ser rendible a súa explotación agraria, e a crear un produto recoñecible en toda Galicia. Esperemos que a repostaría melidense poida seguir eses pasos, e que a nosa comarca non sexa recoñecida só polo queixo.

Veño de botar unhas risas cun vídeo no que podemos ver como capturan ao Pokémon chamado Pikachu no mundo real, e incluso amosa os seus poderes:

Estamos ante un magnífico traballo do Rei do Final Cut, que incluso amosa como fixo esta excelente peza que está a ter unha grande resposta viral:

Demostran que con poucos recursos e moita imaxinación (e resistencia aos hostións) poden facerse grandes cousas. Só faltaría que convencesen a algún estudio cinematográfico para que fixesen unha película de Pokémon con actores reais

A pasada fin de semana o programa Vivir Aquí da TVG achegouse a El Club Baltassara onde Rosa Bello foi atendida por Ana Argiz, colaboradora do programa A Tarde da Radio Galega, de aí que queira compartir dende aquí a súa aparición televisiva:

Aproveito para mandar unha aperta a toda a xente de Vivir Aquí, que son unha xente estupenda, comezando polo seu director Tino Santiago (a quen algúns lembrarán polo seu programa de 1997 A Chave) ata chegar a todas e cada unha das caras que saen na pequena pantalla. Espero que sigan co seu bo facer moitos anos.